,a H. P. D E K A N T E R. 



significet vocabulum auiivpe^lSiJTepoi , unusquisque facile inrelligit , etsi in N. T. scrfp- 

 tis non nisi h. 1. reperiatur. Nimirum apertissimuin est, vocabulum esse compositum 

 ex praepos. riiv et nomine ^pei^lSuTipoi. Quo vero sensu hic positum sit, magis dis- 

 sentiunt iiiterprerts. Snnt eiiim , qiii statuant , Petrum hoc adhibito vocabulo ad aeta- 

 tem tantuni respexisse , in quorum nuraero, praeeunte Be/isetw, est etiam Gahlenes Cd). 

 At contextus satjs docet, hic non de aetate, sed omnino de munere agi ; alii ex hac 

 formula concludunt , lempore Apostolorum nondum certis tinibus circumscripta fuisse 

 munera Ecckfiastica, cum Petrus nulli certae Ecclesrae adstrictus, se ipse cunTrpeslSu' 

 Ti-ov dixerit. Quam quidem sententiam haud probandam esse arbitramur, cura ex N. F. 

 scriptis satis constet, jara Aposfobrura aetate ita definitum fuisse Presbyterorum mu- 

 cus ut ab eo caeterorum Ecclesiae ministrorum satis distingui posset. Equidem po- 

 •tius crediderim, Petrum hoe sensu semet trviiirptiT^uTepov vocare, quod aeque atque illi, 

 qui eximie dicerentur Presbyteri , vcrsaretur in Religione Christiana edocenda iisque 

 n^oderandis, quae ad externam Ecclesiae disciplinara spectarent. Eodem sensu Impera» 

 tores Romani milites commilitoncs vocabant, certe ncn , quod eornm miinus non salis 

 esset circumscriptura et a munere caeteroruni militum diitinctum , sed , quod aeque 

 atque illi ariiia gererent ad auctoritatem l-giim et civium tranquillitateui tutandam, hos- 

 tesque debeliandos, 



K«) [>.i.pTui; Tuv ToH Xpttrnu jraSiifixTav , atque tcsiis afflictionum Christi , fixpTUi eo 

 sensu scriptum esse credimus, quo idem Pe'rus 2 Ep. I: 16 aJhibuit vocabulum fT<J,T- 

 T«( spectatores, testes oculati, et quo Lucas Evang. I: 2 usus est verbo auTJjTTott. 

 Simili vi ut miiii certe videiur, pidpTu; occurrit Act. II: 3:. 111: 15. X: 39 (6) T« 

 Tou XpitTTou ifCiitiiiaTx sunt calamitates, qaas subiit Servator, cum in hac terra dege- 

 ret , imprirais tx Trx6ii/*xTx eximie ita dicta , gravissima nerape illa mala atque dirl 

 cruciatus , quibus Jcsus ultimis vitae diebus afllictus fuit, et quibus mortis acerbitas 

 quam maxime fuit adaucts. Grotius ad h. l. annotavit : „ vidit eum Petru» vinctum , 

 deinde, quod histotia non docet , sed credibile est , auditns crucifixum , ejus quoqire 

 lei spectator esse voiuit, sed eminuB et in turba." Miramur vero, virum immonalem 

 Don addidisse , quod historia diserte docet Petrum , etiam adfuisse in horto Getliseir.a- 

 nitico, ubi optimus Magistcr duljriBus acerbissimis cxcruciaius, cum atque duos alios 



tx 



(5) fl(Ji. tit. pag. 5 itt Nota et pag. 10 in fine. 



( 6 ; Quod ad rem ipsnm hwc fonnula dcnotatam attinet , conf. iiberius dicta Pctri a Ep. I : 

 16 -- 18 , er ab Ihnilerv notata in aiiimndv, a.l intcrprc:alit«ium Lpistolac Germaiiicam, Dtr ent* 

 hiief dei Ap, Petrus Hiersetit und etc. ad h. U 



