RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 17 



tamen in N. F. non nisi h. 1. legitur. Adhiberi solet de aiiimo alacri , promto ac se- 

 duh. Hesychius: jrfoSu/Aaf , jAapS?. Hic vocabulo alixxpoxsficif oppositum vertendum 

 putamus , ex sincero animi afectu erga religionern Christianam et ipsos ChriHianos. 

 Belgice harum formulariim sensum ita exprimerem: niet uit eigenbelang , maar uit ijver 

 voor de zac^k zehe, 



C. 3. MijS' «? KXTxxvpieuovreg tSv xAij^ai/ , kM* liiroi yivofnvoi 



TOV TTOIfivioU ' 



^' Minime dominitim exercentes in coetus^ curae vestrae de- 



mandatos , sed exemplum gregi praebentes , ( qusjd imi' 

 tentur ). 



Agit jam Petrus de modo, quo muneris officia exsequi debeant Presbyteri. 



M;fS' ui xaTaxupitvovTii. Grammaticae leges suppleri jubent ex c. 2 Troi/nivixTS — iirif' 

 xoTToviTi?. KaTaKupietictv ita vulgo dilFert a simplici icupieueiv , ut hoc universe downa- 

 ri, imperium exercere denotet, illud vero de dominio in malam partcm , tyrannide vel 

 imperii abusu adhibeatur , nostro vero loco praepositionis vim non esse prtmendam et 

 alii monuerunt et annotavit Dathius in S. Glassii Philol. Sacra, his temporibus accom- 

 modata, Vol. I. pag. 104, et id videri possit patere ex collatione loci Paulini 2 Cor. 

 I: 24, nbi de eadem re simplex xvpieveiv usurpatur. Praesertim vero conf. dicta a Jesu 

 Christo apud Matt. XX: 25 seqq. , coU. Marc. X: 42 seqq. : ollxTe, in oi apxovTei 

 tuv eSvav y.aTXKupieiovrtv kutuv , xa) ci fieyaloi KKTeiovmtl^ouiriv auTuv x. t. A. quo in 

 loco KKTKKupieveiv idem denotare ac simplex Kvpitueiv nobis apparere videtur cum ex ipsa 

 rei natura, tum etiam e contextu imprimis vero ex addito KXTe^oUiriii^eiv , et ex loco 

 Lucae XXII: 25, qui in simili enimciato verbo simplici xupievei* utitur. Ilic autem 

 sermonem esse de imperio in actiones hominum religiosas, patet cum ex contestu uni- 

 verso , imprimis si conferas opposita , dMa tvttoi tou Troi/ivlou yivi/ievoi , tum e coUa» 

 tionc loci Paulini laudati 2 Cor. 1 : 24. — tHv Khvipav. Desudarunt interpretes in signifi- 

 catione hujus verbi definienda. Grotius , quem multi interpretes secuti sunt, popu/um 

 Christianum denotari censet, et denominationem illam ex locis Deut. IV: :o. IX: 29 

 explicat , ubi populus Israeliticus nVfli vocatur, quam appellationem hic ad Christia» 

 nos transferri arbitratur. Negari neqnit, eam interpretationem et loco nostro aptissi- 

 mam esse et ab usu loquendi non omnino abhorrere. Obstat tamen usus verbi xyfTM, 

 quod nusquam hoc sensu pluvali numero usurpatur. Praeterea , si ad formulam hanc- 

 ce respexisset Petrus, vix dubito, quin scripsisset: tuv x^ijpuv tou 6eov vel tcu xvplovi 

 ncque enim populus Israiiliticus locis Deuter. citatis indefinite vocatur n/ilJ» sed spe- 

 ciatim rnn'/ ri/nj- De facuitatibus et poisessionibus Ecclesiasticis somuiarunt alii ; 



C con* 



