iS H. P. D E K A N T E R 



concedi quidem debet, apud Graecos scriptores lioc sensu nonnunquam vocabulum usur* 

 pari ; attamen in N. F. scriptis nulla Iiiijus usus vestigia adsunt. Nulla vero idonea ratio- 

 ne statui potest, coetuum Christianorum jara Apostolorum aetate tales proprias fuisse 

 possessiones (conf. Wolfius in Ciiris Pliil, c. Crit. ad h. /.) et si vel habuisset, in hoc 

 quidem loco ad eas respici non potuit. Petrus enim jam in superiori commate horta/. 

 tus erat Presbyteros , ut in muneris exercitio a quaestus et lucri cupiditate abstine- 

 rtnt , et veliementer dubito, num de faciiltatibus et opibus satis commode adhiberi po- 

 tuerit verbum xKTxxupisijeiv : respiiunt etiam hanc interpretationem scquentia, «AAa tu- 

 Tc< yiv^nsm Tojj miiivlou , quae quidem sententia tum valJe inepte superiori opponere- 

 tur. Denique vix dubitari possit, quin xAiipi-/ respoudcre debeant t(u irci^c;»! , quod 

 vocabulum, quominus illo seusu accipiatur, vetat usus ioquendi , veiat quoque con- 

 textus , cum c. 2, de coelu Chiistiatwrum adhibeatur, Parum probabilis qnoque nobis 

 videtur eorum sententia, qui putant . denominationem toS Khyifou jam tempore Aposto- 

 lorum usurpatam fuisse, cum de ministris Ecclesiasticis , tum de coetu Christianorum ^ 

 et ex eo quidem ducta appellatione, quod ex Act. I constet, lunc temporis sacros 

 ministros electos esse sorlitione, Nullius certe pro hoc usu auctoritatis est Theopha' 

 tics, Saeculi XI scriptor, qui in Homilia quadam (10) aiditores suos dixerit nxiifov, 

 Equidem potius conFerenduni puio usum Hebr. TXM, quod vocabulum cum proprie 

 caktiliim denotet, (cf. A. Schullens ad Prov. XIX: ly) dein per metonymiam de ipsa 

 sorte adhibetur, et per aliam metonymiam quamcunque rem designat acquisitam , sive 

 sorte, ut Jos. XV: i, XVllI: 11. Jud. I: 3. Jer, Xlll: 25, sive alio modo , ut Ps. 

 XVI: 5. CXXV: 3 (it). Alibi quoque in N. F, scriptis vocaoulum x/iij^isj hoc stnsu 

 usurpari videtur, ut, cum adhibetur Atfelicitate aeterna Act, XXVI: i8: toD Xx^eiv — 

 xA?/i5y Iv ToU iiytixyiihoK; (coll. C. XX: 32) et Col, i: 12: Ttji hitvuTftvTi ^^«« eU Tin» 

 fMfldx Tcu Khyifcu Tuv uyiav iv rj $«t/. Eodem igitur modo nosiro loco ol nKiifoi mihi 

 vocari videntur singuH illi coetiis Christianorum, qui singulis Presbyterit ohtigerunty 

 ut idem denotetur, quod c. 2 dicatur il Iv liuv ttoiimov, Proponitur nimirura licclesia 

 Christiana tauquam grex magnus , iu nonnuUos grigi.s minores divisus, cui universo 

 praesit ipxtyroliiijv et cujus singulis pnrlibus (^x/.ipcn') praefecti sint ol Tfiv^urifoi. 

 Quidquid vtro hujus rei sit, o\ xX^poi ob loci nexum vix alii intelligi posse videntur, 

 quam coeius Christianorum. Quod vero Petrus hic plurali numero utatur, illud qui- 

 dem, si studiose sic scripsisse censendus sit, propterea iiobis lecisse videtur, ^uod 



»• 



(10) Hcm. XII. pag. 70. . 



( 11 ) In omuibus locis ailacis vocabuUim 7*11J ab Alcxandrinis rcdditum est kAS(«$. 



