Sft « Hi P. D B K A N T E R 



. • S E C T I O P R I M A. 



DE MUNERIS ^SACR.I. R.ATiPNf:. .E.T. OFFICIIS» 



Vi, 



idimus jam in Introductione , ordinarios Ecclesiae ministros, in singulis Chrlstia- 

 norum coetibus ab Apostolis esse constitutos, tum quod ipsa hujus rei necessitas id 

 juberet, tum imprimis, quod institutum illud ex consilio et praecepto summi religio- 

 nU auctoris ejusdemque totius Societatis Christianae principis et rectoris introduci et 

 » definiri deberet. Pctrus vero in nostro loco hujus rei non diserte meminit. Varia qui- 

 dtm praecepta injungit iis, qui in Christianorum societatibus t?? 'SixTtTOfxi; munere 

 sacro fungerentur; sed non diserte ipsa muneris illius primordia et universam ejus 

 rationem ab arbitrio et mandatis Jesu Ciiristi repetit. Neque tamen temere nobis sta- 

 tuere videmur, hanc muneris sacri origineQi Petro hic omnino ob oculos fuissi. Uc 

 enim taceam, yana et parvi certe momcnti videri posse omnia ejus monita, si ipsi hac 

 de re non ita esset pcrsuasum, facile hoc colligimus ex mentione tou &iix,nroiii,hoi; t de 

 quo mox pluribus agemus. Et quomodo tandem Petrus affirmare potuit , ministros 

 sacros, si qiiidem munere suo recte functi essent, rov iii/,afdvTivov riji lo^-^i a-rs^xuo» 

 accepturos esse, eo die, quo Jesus Christus iv rjl Solji «wreD semet conspiciendum 

 praebiturus esset, nisi, ipso judice, de eo constaret, hujus muneris leges a Jesu 

 Christo ipso praescriptas esse et sancitas , cui adeo de universa ejus administratione 

 rationes reddendae essent ?. Igitur liactenus quoque Petrina hujus rei doctrina cum aliis 

 alibi obviis de ea efFatis plane consentit. 



Quae jam sit necessitudo , qua ministri sacri cum eorum muueris auctore juncti 

 sint, Petrus indicat, adhibita c. 4 de Jesu Christo appellatione rou a/ixi^reifihoi , qua, 

 ut in annotaticnc vitlimus, proponitur, tanquam omniiiin pastorum dux et priixsps. D» 

 impcrio Jesu Christi univcrsali, cui adeo et rcs omnes terrenae et singuli praescrtiin 

 ejus cultores subjecti sint, hoc loco non agemus, Sed late patens tjus amplitudo, 

 quod ad Ecclcsiae ministros attinet, omnino est animadvvrtenJa. Patet enim ex illa 

 Jesu denominaiione, omi.es Ecclesiac ministros ei esse subjectos, tanqtiam regi, eos- 

 quc illius nomine et auctoritate raunere suo fungi. Consentit doctrina Pauli 2 Cor. 

 V; 20 uTf/j Xcictjv cZv Trpi<T(3!iJi/itv , omnibusque Apostolis hac de re probe erat per. 

 suiisum , cum Maithiam in socictatcm suam adsciscercut , fusis antea pi ccibus ad Je- 

 •>'.• sum. 



