RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM, -5 



rei publicae salus efflagitare videatur, ut magistratui civili sua in vindicanda Eccle- 

 siae causa tribuantur jura. Plura lianc in rem attulit Grotius l. c. (5). 



Progrediinur ad ipsa muneris sacri officia recensenda, quorum Petrus nostro in !o» 

 co mentionem fccit. „ Pascite gregem Dei. " Jata in annotatione verbo diximus , 

 niultos lianc admonitionem ita interpretari , ut omnia sedulo colligant, quae cum ad 

 pastorem , tum ad gregem , tum etiara ad ipsum pascendi opus pertinere videantur eaquc 

 omnia ad miinus sacrum transferant; et negari nequit , lioc a multis ita ingeniose fac- 

 tum esse, ut niliil fere excogitari posset ex re pastoritia desumtum , quod non cuia 

 aliqua ministerii sacri parte commode comparari posse videretur. Sic e. g, pascua aJ 

 quae duci soliut oves ut pabulum ex iis quaerant, nonnulli ex asse convenire dixe. 

 runt cum praedicatione Evangelii et rituum divinitus institutorura administratione, 

 aliisque, quae ad cultum externum et socialera Christianorura pertinent, et ipsum baculura 

 pastorale liaud negligendum existimarunt, verbum Dei cogitantes, quo grex Christianus 

 ducatur. Quae quidem ejusmodi sunt, ut nemo non sanae mentis intelligat, quam lu« 

 brica rei propositae interpretatio et arbitraria reddatur, si singulae comparationis par- 

 tes hac ratione premantur. Quicquid autem rei sit, facile' talia ferri posse videntur, 

 lEodo , adhibitis ejusmodi argutiis nihil aliud muneri sacro assignatur, quara quod ex 

 Sacrae Scripturae doctrina omnino ad illud pertinere censendura est. Absit vero ut 

 credamus, ipsos sacros Scriptores tropicae dictionis usu talem sensus ubertatem spec- 

 tavisse. Suo loco relictis aliis forraulis ex re pastoritia depromtis , quae alibi de mu- 

 nere sacro adliibentur, nostro certe loco Petrum suorum ipsum verborum habemus 

 inierpretem, qui admonitioni universali mmi.vi».TS x. r. A. mox subjungit ijn<rxo7rodvT£i 

 K. r. K. — Quid im(rxo7re7v hoc loco dtnotet , monitum est in Annotatione; quam la- 

 te vero pateat requisita hoc enunciato cura, quomodo instituenda sit et quibus parti- 

 bus absolvatur, panlo distinctius adhuc exponendura est. Niuiirum hac formula omnia 

 sacri ministerii oflicia contineri credimus; quod quidem, licet nullae hic sacri mune. 

 ris partes disiincte recenseantur, haud temere tamen nobis assumendum videtur, cum 

 ex ipsa muneris sacri indole et consilio universo, tum ex frequentiore eoque late pa- 

 tenti usu verbi sTna-Ko^TiTv , tum denique ex universa orationis serie. — Quaenam autem 

 sacro muneri propria dicenda sint officia , ex locis sacrorum scriptorum supra in In- 

 trodnctione allatis, facile tfficiendum putamus. 



Ex his igitur inttlligitur, minii-tris Ecclesiae antiquae ordinariis demandatura fuisse, 

 primum , ut doctrinam Christianara alios edocerent , caverentque , ne falsis opi- 

 nionum humanarum commentis' commisceretur , sed sana et integra conservarctur, 



tieifi , 



(5) Vid. et D, Mestingh, de jure summi Imperantii circa cultum relisiomm , Groniiigae 1759. 



D 



