RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGlCAM. 19 



partetot tantaque bona, oblectainenta , et amoenitates saepius muneris sacri exercitk» 

 accedunt , uc facile iis non dicam aequiparanda sed praeferenda sint , quibiis alii 

 gaudent. 



Vereor tamen, ut recte agat is, qui ministerio sacro fungi cupiat, eorum commo» 

 dorum et emolumentorum inprimis liabita raiione. Ne enim dicam , tam grave et sanc 

 tum esse illud munus, ut ouinino turpe et viriosum sit, eo imprimis consilio iJ ap- 

 petere, f^llax utique et infirma proisus atque incerta illa dicenda est ratio, quae bo- 

 nis et commodis terrestribiis aciuirendis unice vel praecipue intenta sit. Petrus cer- 

 te diserte vetans , ne Presbyteri munere divinitus mandato ftingantur abxP'-'^P^^i 

 ( conf. infra hac de re diccnda Sect. 1. ) hoc tantum operae bene peractae praemuiin 

 proponit , rbv <it^xpoi>Tivov t?? So^;»? e-Tsipixvov. Illius igitur accipiendae spe ministro» 

 sacros semper gaudere oportet , atque ingens ejus pretium sacpe animo recolere, se- 

 dulo sibl caventes , ne per inania atque inhonesta oblectamenta ab officiis debiris avo« 

 centur. Dici non potest, quam efficax ea praemii promissi sit animadversio ad animi 

 fortitudincm et constantiam, qua quicquid est malorum et contumeliarum , reliiiionis 

 causa alacriter subiri et strenue perferri possit. — Intelligitur vero ex arctissima prae- 

 mii propositi connexione , infelicem contra futuram esse sortem eorum , qui non ea , 

 qua par est, pietate hac in re versati sint. Grivissima alibi in hanc rem efFata oc- 

 currunt veluti i Cor. IX, et ipsius Jcsu Mait. VII. Pctro vero non visum fuit, di- 

 sertam hac de re facere mentionem. 



Adsunt in loco Petrino insignia incitamenta ad munus sacrum ambiendum et magni 

 faciendum, quae silentio praetermittere nobis non licet. Enimvcro quis neget, quam 

 Diaxinse honorificum illud habendum esse munus, quo quicunque fungatur, is collegio 

 illi summe venerabili adscriptus sic, cujus ipse divinus Jesus et auccor et praeses sit 

 perpetuus ? Quicquid muneris racio requirit, Illius noinine atque ex lllius auctoritate 

 peragendum est, et quaecunque huc pertinent ofTicia , ingenuo et liberali homine omnino 

 dignissima sunt , quorum consilium spectaC ad doctrinae et meritorum Jesu Christi 

 efiectus quam maxime salutares , ipso adjuvarte EccJesiae Rege, in lucem proferendos 

 et longe lateque dispergendos, atque adeo ad summa humano gcneri bona ec cornmoda 

 afFertnJa, et gloriae Dei ac Jesu Christi, eorum omnium auctoris, inserviendura. Et sunt 

 liaec ejusraodi , uc nerao non, his cnris stuJiose et religiose occupatns , aliis continuo 

 instrviendo suis ipse rebus simul summopere cunsulat, aJ vitain rectc bcaicqne trans» 

 igendam et salutem ac felicitatem aeternam adipiscenJam. 



buperest, ut verbo adhuc nioneain dc omnium ministrorum sacrorum , quod ad 

 muneris rationcs attinet, aequalitate , quam ex hac .pericopa Apoitolica intelligi non 



D 3 du. 



