30 H. P. D E K A N T E R 



dubitanter statnimus. Neque enim Presbyterorum alius alio major dignitate vel auc- 

 toritate esse dicitur, sed omnes eodem loco liabet atque eodem modo compellac et 

 adhortatur vir divinus, omnibus eadem muneris officia peragenda injunguntur, omni- 

 bt]s idem animi sensus inculcatur, eadera omuibus praescribitur agendi nonna et ra- 

 tio qua in olliciis explendis versari eos oporteat, eadem omnes vitia fugere et eas- 

 dem vlrtutes sectari jubentur , omnibus idem praeest dfxmliAijii , omnibusque idem ope- 

 rae strenue praestitae praeraiura prouiiti.itur ( 7 ). 



SECTIO SECUNDA. 



DE IIS, QUAE IMPtilMlS AGERE ET VITARE OPORTEAT 

 MINISTROS SACROS. 



x\.i alteram nunc propositae quaestionis partem progrediamur. Quemadmodum uni- 

 cuique pro vario vitae genere varioque munerc , quo fuiigatur, varia et peculiaria o(B- 

 cia injuncta sunt, ita sacrorum quoque antistites summam adhibere oportet cautionem , 

 ut muneris gravissimi ratiouibus et postulatis universa vitae ratio respondeat. 



Ex hoc genere nonnulla , quae in hac causa priraa et praecipua sunt , Petrus hic 

 graviter commendat, atque serio admonet de iis, quae sedulo fugienda sunt. 



Pertincnt autem ejus monita, cum ad animum, quo allecti esse debeant Ecclesiae 

 ministri, tum ad modum , quo in rebus agendis occupatos esse eos oporteat (8). — 

 De singulis videamus. 



(7) Conf. siipra notata de inani practextu, qiio nonnulli nwjorem qnibi-f^dam auctoritatem attri- 



bnunt, pag. 31 —33' 



(8) NuUain bic faciam mentionem de ingenii dotibus vel variis notitiis , quae in minisiro sacro 

 requirantur, ut idoneus sit ad munus siunn obcnndnm. Possnnt tbrte nonnulla ex li. 1. colligi ad 

 hoc argumentum pertinentia, attamen eorum pertractationem non ad meam provindara pertincre ju- 

 dico, Quemadmodum cnim Petnis sermonem non diiigit ad eos , qni aUquando munere sacro fungi 

 velint, sed ad eos , qui iUo jam AuH^sntnr, ita praecepta, qnae injinigit, non adeo ad illos venim ad 

 lios spectant. — Qiiaeritur etiara a nobis , quac agenda vitandaque sim iis, qui muiiere sacro fim- 

 gantur, uou vcro iis, qui ad illud obeunduui semet praepaiei,c. 



