j« H. P. D E K A N T E R. 



pcrciperent , uteretur scrvis , quos invitos ad iminus sacrum obeundum cogeret, vel 

 quasi ejus muneris officia ita gravia et injucunda essent, quae peragerentur, ut non 

 nisi avKyv.iaTai aliquis iis fiingi posset. Pendet , ut antea diximus, muneris illius 

 ekctio a libera nostra voluntate atque ejus officia ita se habent, ut unoquoque viro 

 ingenuo et liberali dignissima sint. Si denique eo animi afFectu ministri sacri in mu- 

 nere versantur, non possunt non maxima inde detrimenta redundare in universara rem 

 Cliristianam et inprimis in coetum , cui praefecti suiu. 



Fugiant igitur , cane ptjus et angue fugiant hoc vitium ministri sacri; lubenti, prom- 

 to atque alacri anirao munere suo fungantur, atque hunc animi afTectum vel acquirere 

 vel corroborarG studeant , saepius reputando , quantus sir honos quantaque dignitas, a 

 pastorum principe dignos censeri , ut ejus simus ministri ejusque nomine atque auc- 

 toritate homines ad summam fclicitatem aptos reddere studeamus, reputando etiam, 

 quam dira niala et inauditos cruciatus ipse sanctissimiis Jcsus, cum in hisce terris ver- 

 saretur, religionis causa perpeti debuerit, quibusque calamitatibus , ignominiis et malis 

 expositi fuerint Apostoli optimi magistri exemplum imitati, reputando denique, quam 

 insigne praemium eos maneat, qui constanti et indefesso studio muneris officia rite ex- 

 sequantur. Quibus omnibus si adjungant preces , ut dpxi^o!/^')'' auxilia sua promissa iis 

 praestet, omnino non dubitandum est , quin animo lubenti et laeto officia peracturi sint, 

 suaeque ipsorum fclicitati consulant, et de Religione Christiana atque hominibus , qul eo- 

 rum coetum conficiunt , egregie mereautur. 



Altera admonitionis Petrinae pars de anirai sensibus et studiis , quibus Ecclesiae mi- 

 nlstros agi oporteat, etiam cum maxime animadvcrti debet. Non lucri et quacstus 

 faciendi causa sacro munere fungendum , sed aliorum commodis et emolumentis inser» 

 viendi studio id administrandum esse , divinus Scriptor docet. Quod et Religionis 

 indoli, quam profiteutur et aliis persuadere student, et consilio sacri muneris quam 

 consentancum sit, quis non intelligit ? Enimvero omnibus Christiauis opum et divi- 

 tiarum concupiscentia illicita et diserte interdicta est ( lo ). Et sacri qiiidem niune* 

 ris consilium minime eo spectavit, ut quidam hominum ordo eo administranJo liabe» 

 ret, unde laute et honorifice viveret et prae caetens emineiet. Si quidem sacro mu- 

 nere fungentes hoc tantum sibi habeant propositum , ut siiis ipsorum eraolumentis et 

 commodis studeant, qua tandem ratione ejiis officiis invigilando dici possint de re 

 Christiana bene mereri, atque adeo digni judieari, quibus praesriti operis praemia cou- 



fe- 



(lo) Coi:f. ex mulds locis ad hoc argumentum pcrtinciitibiis Matt. VI: 19, 20. Liic. XII: 23. 

 I Tim. VI: 5 sqq. 



