35 H. P. P E K A N T E R 



huc spectant praecepta ipsius J a iMa:t!i. .\X II; 7, 8, 10, 13, iit et Pauli 2 Cor. 

 I: 24. iTlin. II: 24, 15. ti ODdiino ab iis ipsis sumuii Doetoris Jesu exempium 

 adliibendura est , cujus universa agendi ratio liunc aniiiium semper comprobavit, cjus- 

 que professioni apud Matt. XI: 28 — 30. omnino consentanea fuit (14). Ex aevo 

 Apostolico conf. Act. XV et locus cit. Pauli 2 Cor, I: 24. Et Petrus quoque in hoc 

 ipso loco, quem tractamus, tantum abest, ut coetuum illorum , quibus epistolatn 

 scripsit, Presbyteros vi ad officium compellere studeat, vel alia quacunque ratione im- 

 perium sibi in eos arrogct , ut se ayft.vficfiintpov eorum appellet, quibus adeo tanquam 

 ejusdem nnnicris sociis non jubendo, sed suadendo, amice et modeste, quid officii sit 

 et quo animo singulae ejus partes explendae sint, in memoriam vocat et certe futu- 

 rum communis Domini Jesu Cliristi toD af%izoi(jt.iyoi; reditum et solenne ab eo habenduin 

 judicium ante oculos ponit. Quod si animo reputarcnt , nullis aliis opus erat ratio* 

 nibus atque argumentis, ad modestiam in cuiandis Ecclesiae rebus graviter inculcan- 

 dam. Quanqram tnim in his gerendis curis reliquis praecssent , semper eos meminisse 

 oportebat, eos primos inter pares constitutos essc, quibus scroper id studiose agendum 

 ewict ut aequalia omnium jura et communem omnibus eorundem beueficiorum socie- 

 tatim agnoscerent et venerarentur , t\ singulis pro virili parte ad recte et beate viven- 

 dum inservirent. —• Quod utinam omnes Ecclesiae Christianae rebus praefecti serioris 

 aevi perpendissent et ab identidem magis magisque increscentis dignitatis abusu sibi 

 omnino cavissent, quo neglecto res Christiana maxima cepit detrimenta! Eniravero 

 dominandi cupido quam plurimos per longum tempus ad dissidia , lites , odia quin 

 et atrocissima bella dirasque calamitates et tristissima quaeque scelera et flagitia impu- 

 lit et instigavit, atque, ut finem attingerent, accensam divinae Religionis patefactione 

 lucem in tenebras convertit , et melioris doctrinae usum malis artibus impcdivit animis- 

 que vim intulit. Quae quidem ratio quam longe a Religionis optimae consilio et in- 

 dole discesserit, ex supra dictis est manifestum, Et oninino dici non potest , quot et 

 quanta hinc exorta sint mala. Sed haec ex historia societatis Christianae satis nota 

 sunt. — Nobis vero pauca notanda supersunt, de aijecta Petrino contextui admonitio- 

 ne , qua Presbyteris inculcatur animadversio officii , quo in universum cum maxime te- 

 nerentur, illius nempe , quod cos omni agendi ratione coetibus Christianorum esem- 

 plum pracbeie uporteat, quod oiTincs ad imiiationem adhibere possint. 



Muneris sacri ergo consilium eo spectat, ut rectae Religionis divinitus patefactae 

 Eotitiae propagentur et ad vitac usum ita adhibeantur , ut hac via quam plurimi ve- 



lae 



(14) Conf. Joan. I: 38 — ^1:67. X: i~l6. Matt. XXIII : 57. 



