ii .1.- E : U C E N I I D A V I D S 



lerdi, nuUa licet alteiius devictionem admittens, secl teraporariae et relativae tanttim' 



slterutrius praeponderantiae vicissitiidines. Ex hisce principiis arguit, tensionem poi 



larem , sive mutuo et continuo alternantem nisiira , oxydationis et desoxydationis, tam 



inter plantas et Atmosphaeram, lucein , terram, ac qua^cunque materias in eas agentes, 



quam inter plantae ipsius elementa partesve constituentes, procedere; desoxydantis ye. 



ro principii (sive Carbonici) vim et eflicaciam in plantarunj vegetatione esse praeponderan- 



tem , eo vegetationis ipsins Naturani speciemqiie vitac propriara constitui, sive aliis 



verbis, vegetationem ipsam esse processum organicum praeponderantis dcsoxydationis 



(^cin organisch hervortretend desoxydations process^ cum inde necessario sequenti 



Oxygcnii ejectione. Lucem , desoxydando in plantas agere, sed ita, ut ab ipsa inter» 



diu sustentata in Atmosphaera Oxydationis tensio, contrariam (scilicet desoxydantem ) 



in plantis provocet. llinc fieri mutuam illarii Oxygenii et Carboniei evolutionem iii 



Atmosphaera , plantas ejusque iuprimis folia prosime ambientera , q.uam perperara 



(secundum eum ) pro exhalatione habuerint phytologi. Haud enim absorberi, censet, 



primum aerem Atmosphaericum a foliis reliquisque partibus viridibus, et relicto in« 



tTis Carbone, puriorem emitti, sed Acidi Carbonici sejunctionem aeque ac omnes re- 



IK^tias plantarum functiones extrinsecus cieri siye potius externuin quoddam esse. 



Hinc Oxygenitim decompositiim sorberi, In foliis vero tantum et partibus viridibus 



lianc tensionis contrarietatem limites suas habere ubique , phaenomenis manjfes- 



tam fieri. ■; 



' Nimis vero hypotheticura nobis videtur fundamentura hujus Theoriae, ut exinde 



cenas conclusiones ad vitara plantarum facere possemus. Summe yero ingeniosa jure 



sememia dici potest. . , • , , 



Multa adhuc enumerare possem experimenta atque sententias, a multis, phytologis propo» 

 sita, nisi fere omnes eodem modo explicarent Oxygenii agendi rationem, Thinard («), 

 Jiermbstadt (3), Rafn (c), Carodori (</), et tot alii , omnes eandem ac Saussurius ferunt 

 sententiam nempe de absorptione Oxygenii ad formandum Acidum Carbonicum. Ilermb- 

 j/flrf< quam maxime inquisivit in eftectus Oxygenii et agendi modum in germinatione: ut 

 agere posset, censet, necesse esse ut principium quoddam ferraentans adferatur ad substan- 

 tiam illam farinaceara in Cotyledonibus contentam. Hanc nunc embryonem obtegentem 

 putat, ope fermentationis et conjunctione cum oxygenio cerium gradum Oxydationis inire, 



ex- 



'(«) mnari ^ Traiii it Chimie , T. 3. p. 15. sq. 



(t) Utrvibilait , jlrchivcn ier jlcrieuUur.Otemie , p, r. p. 10,"'. , - »a 



(«■j fLtffn f Efivurf tinir Chemiiclu Pflanztn^eiijiiologit rXi iHjrl^ifiien^ $, tt, S^ \ . 



(rf) V'itr dii Einjluti dtt Oxygeniumi, 



