COMMENTATIO 



A B 



QUAESTIONEM PHILOSOPHICAM. 



Oi argumenti praestantia , auctoris animum commovens ipsuraque impellens ad tractt« 

 tionem suscipiendam, sufSciat ad operis pretium constituendum , optime cum hac scrip- 

 tione ageretur. Nam profecto quaestio a Nobilissima Facultate proposita offert argu- 

 menta gravissima. Offert ea quae erant per omnia saecula fines iiumanarum actionum , 

 propositum aJ quod desideria indesinenter tendebant, praecipuus denique philosophorum 

 systematura cardo. At hujus rei animadversio nonne lectoribus ipsis relinquenda est ? 

 Nam triius ille mos exordium repetendi a pulchritudine rei tractandae me impedit quo- 

 minus hoc loco tale quid praemittam , quo prae!'antiam argumenti ostendam. Vulgaris 

 esse praeparatio , et nullam nisi opportunitatis lauJem sibi vindicare posse videretur. 



Alii in Philosophia Morali excolcnda id sibi propositum habent, ut Felicitatem asse« 

 quantur. Putant sibi licere , virtute nunqiiam relicta , simul desiderio illi satisfa- 

 cere quod in animo infixum sentimus, quod non didicimus, accepimus, legimus, verum 

 ex natura ipsa arripuimus, liausimus, expressimus, quodque homo etiam post crudelis- 

 sime delusam spem non nisi cum anima prorsus relinquit : appetitui scilicet Feliciia:is. 

 In Philosophia Morali quaerunt Felicitatcm eanique horoinis dignitati convenientem. 



Alii in eodtm studio non i'.a prae caeteris Fclicitatem spectare videntur, quam quiJem 

 ^//•/tt/M propter se ipsam , ut duunt , aestimandae, intento agi stuJio. Cupiunt semina 

 illius Virtutis magis magisque excolere et fovere; cupiunt Virtutem firmiorem nobilio- 

 remque reJdere. 



Sic omnes Philosophi vel Felicitatem vel Virtutem praecipue speclant. 



fiujiis t(.n!.aminis cum hoc sit argumentum exponere ct dijudicare conjunctionera inter 

 V^irtuttiu ct Fi.Iicitateci secundura dogmata cum Epicuri ct Zeuonis ex veteribus, ti-m 



A X Lcib- 



