GULIELMI DELPRAT 



PARS PRIMA, 



EXPOSITIO ET DIJUDICATIO DOGMATUM EPICURI DE CON- 

 ]UNCTIO:>rE VIRTUTIS ET FEHCITATIS. 



C A ~P U T P R I M U M, 



EXPOSITIO ( 1 ). 



Xl/picurus dupHccm (Jistinr^uit fcliciiatem, alteram quae neque augeri neque minui po- 

 ttst ( 2 ). Sed donec vivimus perrectaui illam felicitatem , qiiae Deo soli contingit , as- 

 sequi non possumus (3). Non igitur de hac loquimur, cura ea meditamur, quae fe- 

 licitatem efficiunt: sed de alura ea scilicet quam liomines assequi possumus. Igitur 

 statum quaerimus in quo bonorum nccessariorum quam pluiimum, malorum qiiorum- 

 vis quam miniraum a.isit, atqiie adeo in quo traducere vitam suaviter, tranquille per« 

 Diancnter detur, quantum quidcm tempora permiserint (4). 



Dicimus autem voluptatem beatae vitae principium ac finem esse (5), Id compro- 

 bandum primo universe est, ac dicendum posterius in quanam voluptate speciatim con- 

 sistat. 



Qui- 



(l ) Fontes ex quibns Epiciirenm Philosopliinm Moralcm conficio siint Cicero et ex Cicerone im- 

 primis libri I et II de Finibiis. Ju profccto ex fi)ntibus Epicurene et Stoicae Pliilosophiae Cicero 

 unus mihi instar omnium fuit. In caetcris nihil fere inveni quod non jam Cicero aut pertractasset aut 

 certe attigisfet. Caetenim Lucrctins, Pluiarchus, Diogenes Laertius, Siobaeus et Gasseuiii mihi iii- 

 signiter profuerunt. 



(2) Epicur. Tip. Diog. Lnert. X. 121. 



(3 ) Gassendi do Philosophia Epicur. , T. II. p. 33. col. 2. (Ed. Ai, 1685,). 



(4) Id. III. p. 428. col, I, et II, p, 25, col. 2. 



(5) Epic. in Ep, ad Mcnocc, ap. Dioij. Laert. , Lib, X. $. 128. Cic, Fin, I. 10, Sext. Emp. 

 adv. aiaihcm. XI. :Z' 



