io GULIELMIDELPRAT 



ruciinis est eundem metuentem erigere. Sic temperantia non ipsa propter se expeten. 

 da ( I ) , sed quia voluptatem parit, hoc est animis pacem affert, et eos quasi con- 

 cordia quddam placat ac lenit. Nec enim satis est judicare quid faciendum non fa- 

 ciendumve sit, sed stare etiam oportet iu eo , quod sit judicatum. Qui autem ita 

 frui volunt voluptatibus, ut ntilli propter eas dolores consequantur , et qui suum ju* 

 dicium retinent, ne voluptate victi faciant id, quod sentiunt non esse faciendum, lii 

 Toluptatem maximam adipiscuntiir , praetermittenda voluptate. lidem etiara dolorem 

 saepe perpetiuntur, ne , id si non faeiant, incidant in majorem. Ex qao intelligitur, 

 nec intemperantiam propter se fugiendam esse: temperantiamque expetendam, non quia 

 voluptates fugiat, sed quia raajores consequatur Qi"). 



Forlituda. Esse autem et hanc virtutcm comparatam ad voluptatera, quatenus expo- 

 sita est , vel ex eo intelligltur, quod neque laborum perfunctio, neque perpessio do- 

 lorum per se ipsa allicit , nec patieniia, nec assiduitates , nec vigiliae, nec eaipsa, quae 

 laudatur industria , ne fonitudo quidem , sed ista sequimur, ut sine cnra metuque vi- 

 vamus, animumque et corpus quantum eflicere possimus, molestia liberemus. Ut enita 

 niortis metu omnis quietae vitae status perturbatur, et ut succumbere doloribus eos>- 

 que hiumili animo imbecilloque ferre miserum est, ob eamque debilitatem animi , multi 

 parentes , multi amicos, nonnuUi patriam, plerique autem se ipsos penitus perdideruntr 

 sic robustus animus et excelsus oroni est liber cura et angore, cura et mortem con- 

 teranit, qua qui aiFecti sunt, in eadem causa sunt, qua antequam nati , et ad dolores 

 Ita paratns est, ut meminerit maximos morte finiri , parvos multa liabere intervalla 

 requietis, mcdiocrium nos esse dominos: ut si tolerabiles sint, feramus; sin rainus, 

 aequo animo e vita, cum ea non placeat, tamquam e theatro , exeamus (3). Qui- 

 bus rebus intelligitur, nec timiditatem ignaviamve vituperari, nec fortitudinem patien- 

 tiamque laudarj suo nomine, scd illas rejici , quia dolorem pariant, has optari, quia» 

 voluptatem ( 4 ), 



At ex variis malis quae ipsi nobis fingimns, neque re ipsil futura sunt, praecipua 

 sunt quae vel a Diis mctuimus, vel a mortg. Ex iis autera quae et sic metuimus^ 

 Bt advenire valeant, et sic interJum praesentia sunt ut nos molestia afliciant, ea sunt 

 quae aut dolorem corpori infcrunt, aut aegritudinem in animum inducunt (5). 



De fortitudine circa metum Numiiiis haec tenenda sunt: Dii revera sunt, sed qua- 

 lcs vulgo homines existimant, minime sunt (6). 



Quod 



C 1 ) Diog. Laert. X. 130. (2 ) Cic. Fin. I, 14. (3) Cic. Fin. I. 15. et Epic. 1. I. §, 125. 

 (4) Cic. Ibid. (5) Gasseud. IL P..446. co!. J. ib^ Epic.i 1. I, §. 1%%, 



