jg GULIELMI DELPRAT 



invcniec apud illos qui eum tranquillura esse jubent, quique sic in procellis istis ini« 

 peritiam suam agnoscere dcbcnt ( i )? 



Denique si vehementia mali etiam atque etiam crescit, cum nullum remedium adlii- 

 bere potest, philosophiae Epicuri inopia cernitur atque falsitas. Tunc jubet: abeat 

 t vita tamquam e theatro. OEpicure! non opus erat miserrimus in horrendo prae- 

 cepto verborum ornatus. In hoc praecepto perspicitur, quara inanis sit tua phtloso- 

 phia. Felicibus inservire potest, (felicibus enim omnis fere philosophia bona est) 

 sed infeliciura nullara rationem habuit. Nil nisi fortitudinem iis praecipis , nil nist 

 suicidiura iis ofFers (2). 



De Virtute etiam non recte statuisse videtur. Quod si ostendere possira , concludere 

 licebit ejus de arcta quam statuit Virtutis et Felicitatis conjunctione dogmatibus non 

 magnopere absentiendum esse, 



In morali quoque doctrina principium a quo proficiscitur falsum videtur. 



Dicticat Epicuri schola (3) cura fiducift quam refutari nequaquam posse sibi per- 

 suasum habet, hominem nunquara virtutem colere, nisi eo proposito ut voluptatem 

 vel adipiscatur vel augeat. Hoc etiam atque etiam repetunt, et homini, licet ipse 

 ejusque superbia repugnet, concedenJum esse arbitrantur. 



Procul sit severitas ista quae in felicitatis desiderio nil nisi praestantiae humanae di- 

 minutionem videt aut saltem videre dicit. Agnoscendum est hominem teneri felicitatis 

 desiderio infelicitatisque aversione. lllud desiderium actionibus vim addit, et usque ai 

 mortera nos sustentat. 



Sed et contra, homo, hominis nomine dignus, hoc effatum nequaquara tolerare po- 

 test: felicitas mea esi unicum sitnnnumquc proposiiun ad quod omiies conatu: mei 

 tendere debent. 



Et revera si homo a rartium stuJio liber, et ut ita dicam sensui interiori aures pras- 

 bens, id quod sentit confitetur, dicit profecto; Est in liomine vis quaedam qua feli- 



ci- 



( 1 ) Quod et Plutarchiis animitdvertit dicens homines voluptatibus deditos rortltndineni illam habcre 

 oon posse; horaines vero fortitudinem iUam habcntes non osseusuros Voluptati et Syjteraati Epicuri. 

 De Viit. Mor. C ;?- 



Ca) Epicuri reprehensoriljus ipsius vitam et constantera monem objicere solent Epicurei: quasi 

 sciUcet philosophus , qui sjrstv:ma quamiiiiam pessimum defeudendum ha jec , Doii in moxtc conscaa- 

 tiam servare posset ant tunc magnam haberet «uccoritacein. 



^3) Et Gflssendus imprimis. 



