COMMENTATIO ad QUAESTIONEM PHILOSOPHICAM. 



PARS SECUNDA, 



EXPOSITIO ET DIJUDICATIO DOGMATUM ZENONIS DE C 0N« 

 JUNCTIONE VIRTUTIS ET FELICITATIS. 



CAPUT PRIMUM, ■ 



EXPOSITIO. 



In Zenonis scholae dogmatibus exponendis et dijHdicandis hanc rationem secutus 

 sum, ut expositioni observationes quasdam adjungerem, in dijudicatione vero ea potis- 

 simum examinarem , quae ad Virtutem , Felicitatem et utriusque inter se conjunctionem 

 pertineant. 



Fontes 5 ex quibus Zenonis scholae dogmata hausi, sunt Cicero, Plutarchus, Seneca, 

 Diogenes Laertius, Marcus Antoninus , Epictetus, Arrianus, Simplicius , Stobaeus et 

 Lipsius. 



De summo bono secundam Stoicos, 



DifHcile est accurate exponere in quanam re , ne dicam , \n quanam formula, Zeno 

 summum bonum po;uerit. Alii enim aliam ejus de suramo bono sententiam tradi- 

 derunt. 



I. Diogcnes Laertiiis C i "). Zuionis ipsius verba se referre dicens , ait. » Z^vtvv tl* 

 f,c( tlire To ciiM>,oyp(*hui t^ <pu(Tci ^ji/ convenienter nalurae vivcre, " 



Sto> 



( 1 } L. VJI. S. S/. Scd hic Diogenis negligemiain notavit Cl. Baice iu Posidonio. p. 190. 

 Stoicos summum bonum qnoquc posnisse in 'tftoXnyuf <t^ ^Ciii constat ex Marco Antoiiino L. Lp. 

 e: II. ult. parte. Cf, Plncarclnis de Commun. contra Stoicos Conccpt. c, 6 , 11 ct 33. Scneca io 

 Ep. 66. hacc habet. „ Qv'u\ est snmmiim hominis bonum ? Ex nntiirae volnntate sc gerers. " et 

 paullo post ,, Bonorum propositum cst: couscntire naturae : hoc i:i oinnibus p-M t^t: omncs virtxites 

 „ naturae adscmiuntur." 



