u 



GULIELMI DELPRAT 



Stobaeus autcm (i) phne contraria tradidit: „ T3 rhoi (ih Z^mv curaj^ iirsluKt 

 „ To ctio!\oyouiiivai 'Ci'J'> ■nvTO S' h) xxi' svx Xoyov kx) (rufiCbiivai ^^v , ^; tSv /ixzoiii' 

 ,, vav ^diuv Kxxo^xiiiovouvTav, O/ Js lisrx toutov Trfoi^ixpSfouvre; ouTui i^s<psfov , ofio^a- 

 „ you/^ivai; tjJ 0U7si ^^v. " 



Et alii qiioque multi ex Sroicis non in inoXcylx. xjj ^urii, sed in onoXoylx: surnmum 

 bonura posuerunt. Sic Cato apud Ciceronem (2), „ sunimum lonuni hominis per se 

 laurfandum et expetendum , posiium est in eo quod ci^oxoylxv StoTci, nos appellemus 

 convenientiara. " Sic Scueca Stoicorum propugnator (3), „ Quid est sapientia? 

 semper idem vclie atque idem noUe. " „ Non autem potest cuiquam seraper idem pla« 

 cere, nisi rectum. " Et alibi (4) „ ante omnia haec cura ut constes libi (5)." 



II. Qui autem statuerunt Zeuonem in comenientia naturae summum bonum po« 

 suisse, banc quoque sentcutiam duplici modo interpretantur. 



1°. Cleanthes, qui primum adjecit vocem naitirae, intelligebat tantummodo commu^ 

 nem naturam , quam sequi oporteat ( 6 ). 



2°. Chrysippus vero intflligebat et naturam eam communem , cui consentanea opor- 

 teat vivere, sed praeterea cujusque naturam particularem quoque sequendam cense» 

 bat (7), qnod non statuerat Cleanthes. 



Videntur tanien plerique Stoici Chrysippi secuti sententiam, quam sic exponit Dio- 

 "genes Laertius (8): „ Qui cura Chrysippo statuunt secundum suam atque universo- 

 rum naturam vivendum esse, id volebant, nihil eorura facere, quae a communi lege 

 prohibentur, i. e. a recta ratione (9) in omnes permeante et quae est in ipso Jove 



prin- 



( I ) Cf. Lip<ius in manuduct. ad Stoic. phil. L. I. diss. 14. 



(2) Cicero de Finibus. L, III. 6, 7 e: 14, Sapientia asi convenieus actio de Fin. III. 16. 



(3) Ep.^io. Vol. III. p. 61. ed. Bipontin. 



(4) Ep. 31. vol. III. p. 107. de vita Beata. c. f. vol. II. p. ":•,. „ Beata vita est in recto certo- 

 flue jiidicio stabilita et immiitabilis. " Idem monen: IMarciis Antoiiiiiiis VI!. 2. e: XI. 22. Sinipli. 

 cius animadv. ad Epictetum. Sent. 45. initio. 



(5 ) Virtutem Stoici definieban: ij/i/z?? liiUstv sCn^uvav airy ^efl ?Aov tSv |3Jo». Animi affcc^io 

 secura per totam vitam conseniiens. Stobaeus Ecl. Et. p. 167. 



(6) Diog. Laert. VIL 89. 



(7) Diog. Laert. VII. 89. „ Nemo impedic:, quoraiiius Isges tnae ipsius na:urae sequeris, ni- 

 hilque tibi accidet quod contra naturae universae leges sit." Marcus Anton, VII. 58. cf. VIII. 8. 



(8) VII. 88. 



(9)Rationem, secundura StoVcorum sententiam , sequendam esse , ex his locis conficere licet, 

 Seneca Ep. 76 , „ quid in homine optimum c^t ? Rjlioncm." Ubi uiulta alia fiddia de ration» ( u: 



bo- 



