COMMENTATIO ad QUAESTIONEM PHILOSOPHICAM. 27 



Et Archedemus convenientiam cum natura definivit ■Ki.Jtx, r» kx6>jxovt» eiriTt\oiivTx 

 t^i^v , omnia officia perficienteiii vivere. cf. Diog. Laert. VII. s. 88. Qui propriam na- 

 turam sequendam esse censebant, propriam iliam naturam virtutem intelligebant. Diog. 

 Laert. ibid. 



Denique Stobaeus haec confirmat. In Ecl. Eth. p. 172. dicit , idem haec valere se- 

 cundum naturam vivere, honate vivere et recte vivere. 



Sic et Cicero Acad. quaest. I. 10. „ Zeno nullo modo is erat, qui, ut Theo* 

 phrastu» , nervos virtutis incideret, sed contra qui omnia, quae ad beatam vitam per- 

 tinerent, in una virtute poneret : nec quidquam aliud numeraret iu bona , idque ap« 

 pellaret honesrum , quod essec simplex quoddam et solum et unum bonum. " iit mos 

 eod. loco: „ Zeno non virtutis usum modo ut superiores sed ipsum habitum per ss 

 esse praeclarum docuit. " „Zenoni placuit nos ad virtutem natos esse, virtutemque 

 solam esse expetendara. " Cic. de OIT. III. 8. 



Quoniam igitur Stoici in Vlrtute in eaque sola summum bonum posuerunt ( I ) cae- 

 tera omnia ex bonorum numero excluserunt, omnino necesse erit eorum dogmata moralia 

 cxponere ut perspiciamus in quanam virtute felicitatem posuerint. 



Universe jam animadvertere licet, Stoicos multo arctiorem etiam quam Epicurum , 

 conjunctionem statuisse inter Virtutem et Felicitatem. Nam hic quidem statuit Felicita- 

 tem et Virtutem a se separari non posse, sed illi Virtutem non viam ad Felicitatem, sed 

 ipsam jam in se Felicitatem continentem statuerunt , atque adeo non de Virtutis et Fe- 

 Ucitatis conjunctione sed de earum identitate cogitasse. 



Dogmata Zenonis Scholae quae ad Virtutem pertinent, 



Ut ordine procedam , moralia praecepta dividam in praecepta erga Deum , erga nos 

 ipsos et erga alios. 



Quam divisionem tenendam censet Buddeus in morali doctrina Stoicorum exponen. 



da (2), hanc Antonini sententiam alTerens: „perpende mentem tuam ( ecce ofiicia homi- 



nis erga se ipsum), universi ( i. e. Dei) ac proximi. Tuam, ut eam justam reddas, 



aniversi , ut recordere cujus pars sit, proximi, ut videas sitne in «a ignorantia au ve» 



ro prudL-mia. " 



Sic 



(l) Seneca de vita Be.ita c. 16, „ iii Tirtute posita est vcra felxitas." Ep. 74 „ Virtus sola 

 tatis cst." Ep. 71 „ umim bonum est qiiod honestum est. " Ep, 67 in fine: „ Niliil est virtute 

 praescantius, nibil pulcrius , et boniim est , et optabile qiiidquid ex hujiis geiitiir imperio." Marcus 

 Anton. L. II. I. „ Nihil est bonum nisi honestum." Sextiis £mpir. ad». Machem. L. XI. p. 77 

 ec 179 : „ Zeno docet virtutem esse s\iramum boniun." 



(a) Buddei Anaiecta Historiae Philojophicae, p. 164. 



D a 



