S2 GULIELMI DELPRAT 



■cciuco sapientem ex horainuin numero nec dolores ab illo sicut ab aliqua rupe nullum 

 seRsura admittente subinoveo (i)." 



Diserte quoque Seneca notat Iioc interesse inter Stcicos et Stilponis sectatores, 

 quod Stoicorum sapiens vincit quidem inccmmoJuin omne, sed sentit j Stilponis sapiens 

 ne scntit quidcm. 



Quid igitur refert aflectus animi alio noraine designare, quid refert eos vocare sive 

 vcllicatioms , sive morsus , suspiciones , umbrasve ajfcciuum, ttnuem motum , quos alii 

 appellant rationales, moderatos animi naturae consentaneos motus? 



Sin vero videtur Zenonis Scliola lios etiam affectus adeo circumscripsisse, adeoque defi- 

 nivisse et limitasse ut et hos pene exstirparet, tum demum confitendum est omnes istas 

 correctiones quas onrixSsicf. apposuit vanas esse, et propterea tantummodo appositas ut 

 immani cuidam «ententiae fucum objicerent, utque Stoici tamquam latebras haberent in 

 quibus haererent. Tunc confitendum est illos revera intellexisse iramanem, lapideam 

 severitatem , omnem humanitatem exstirpasse, et naturam , naturam istam quam tam- 

 quam Deum colendam et sequendam statuerunt, destruere voluisse. Et profecto vide- 

 tur Zeno Iiac culpa non plane carcre. Quod apparebit si alterum Zenonis oflicium 

 hominis erga se ipsum exponimus, illud scil , ex quo apparet , quo loco bona sint 

 habenda. Nam si haec bona nuUius sint pretii, cur haec bona cuperet sapiens? Cut 

 iis acquisitis laetaretur, cur ea amissa doleret, cur metueret mah? Nonne tunc et 

 levissimus animi motus propter inanes res fieret et sine ratione esset? Nonne tunc 

 et iis vacare debemus ? atque in stupida a^a-oLhi^ versari ? — Idque clarius apparebit 

 sub examen vocato secundo hominis officio quod Stoici homini erga se ipsura praece- 

 perunt, ut scii., sibi persuasum habeat solam virtiacm sufficere ad bene beateque vi« 

 vendum , nec bona esterna rcquiri , eaque nihili duccre quae molesta videntur. 



Ut videamus quo loco ea habenda sint, quae bona putantur , quaedam de rerum di- 

 stinctione secundum Stoicos exponenda sunt , eoque magis quoniam ita apparcbit, 

 utrum divitiae cacteraeque res quae ad felicitatem faccre putantur , utrum felicitatera vel 



con» 



Ci) Ncque liorum vts mimutur per ca quae in eadem sentcinia sequuntur: „ Mcmini cf duabus 

 parcibus Sapientem esse corapositum ; altera est iirationalis ; haec mordetur, uritur , dolet: altera est 

 rationalis: haec inconcussas opinioiies Iiabct, intrepid" est et indomita. " Hacc supcriorum ver- 

 borum vim non minuunt. Nam ipse Seneca (de Ira I. i6) consentit ,, ipsa tamen haec racionalit 

 pars in repentinis repulsibus sentiet levem qucmdam tenuemque motum. Nam u: dixit Zeno in sa- 

 pientis quoque aniiao etiam cum vulnus s9;iatum est cicatrix inanct. Seutiet itaque suspicioues quas. 

 dam et umbras affectuum." 



