4(5 G U L T E L M I D E L P R A T 



Sed nonne contra sanam .mcntem esset Stckorum reniedium tijr»Sitxv adhibere, dua 

 multo faciliora non solum, sed tt multo magis vera et efiicacia remeJia nobis propo- 

 nuntur ? Sic liomo contra rationem agerct, qui cum brevis, pulclira , certa facilisque 

 ei ostenderetur via , tamen eligeret viara longam , asperam et qoa semper a loco , quem 

 'petit, aberrare posset. 



Unam tantum causam video, quare duritiem Stoicorum sequereraur: scilicet pruden- 

 tia aut pudor nos docet aliquando Stoicos non csse, sed videri. Sed simus Stoici coram 

 hominibus, nunquam in ipso anirao. Neque regulam universalem morum talem quan« 

 dam constituamus, quam prudentia interdum commendat. 



Igitur, ut iiis finem faciam , non audiamus philosoplios illos, qui imperturbatam in 

 difFereniiam sapiemi suo imponunt ; indifFerentiam , quae signum est aut pigritiae, aut 

 stuporis, aut ingrati animi. Etenim si indifferentiam istam non observamus, si metus 

 nos arripit, cum periculum caro cuidam impendere videmus, si aliorum fclicitas magna 

 voluptate nos afiicit, cum aegritudini indulgemus, num animus vel minime quid in nobis 

 csprobrat ? nnm ratio objicit se a nobis desertam esse? Num in.ligni tunc vitii nobis 

 conscii sumus? Omnes respondebunt animum uiliil nobis exprobrare, alFcctus illos uos 

 afticere sensu ab omni culpa procul remoto. 



Quos si recte moderamus, quamquam oblatrat tota Stoicorum turba contra Peripa» 

 teticos, virtus perfectior, amabilior, firmior erit : erit iu intimo aninio, non in ingenii 

 syllogismis. Num pulclierrimas facultates extingueremus propter vana placita quorum» 

 dam philosophorum , quos caeteri homines, quos ipsorum animi mendacii arguere de« 

 bent? Natura, natura illa, quam Stoici invocant, per ipsas difiicultates , quibus om* 

 nes perpetuo occurrimus in sensu e.xstirpando , clare docet nos ejus leges violare, co« 

 natusque oostros neque necessarios, n.eque licitos esse. 



m 



P A R S 



