COMMENTATIO AD QUAESTIONEM PHUOSOPHICAM. 49 



perfection?s Diviiias siipcrat, ex quo consequitur caritatem et amorem Dei, maxir»a>i 

 qiiae concipi qutat , partre voluptatem apud eos quorum mens melioribus sensibus im- 

 buta est; sed eorum niniis exiguus est numerus, quia plerique objcctis adtcc;us sti- 

 mulantibus occupantur et implentur." 



Quoniam Lcibnitzius in Perfectionis Araore Felicitatem constituit, hanc quoque fe- 

 licitatis dcfinitionem dedit : 



Felicitas non est perfecti bonorum possessio , sed constat in continua progressione 

 ad alia majoraque bona ( i ). Est igitur felicitas quasi via per voluptates (2): vo- 

 luptas est gradus et progressus ad felicitatem, qui gradus brevissimus quidem esse po- 

 test, secundum praesentes impressiones, sed non idem optimus. A vera via aberrare 

 possumus, dum brevissimam sequendam statuimus: ratio igitur et voluntas ad felicita- 

 tem , sensus et appetitus ad voluptatem tantura ducunt (3). 



Eodem fere modo VVolfius Felicitatcm definit (4)« « Summum Iiominis bonum est 

 non impeditus progressus ad majores continuo perfectiones." 



Atque manifestius apparebit Leibnitziaham Scholam in perfcctionis amore felicitatera 

 posuisse, cum viderimus eumdem perfectionis amorem in hoc systemate etiam ■virtutit 

 priacipium esse. Nam Leibnitziana et Wolfiana Schola propterea virtutem praecipit 

 quoniam felicitarem praebet, sicuti de eorum moralibus dogmatibus a;>;en'e3 nunc vi- 

 debimus; ex his siiuul intelligeiur , quamiiam conjunctionem inter virtutem et felicita- 

 tem constituerit. 



Virtutes non alia de causa sunt virtutes, nisi quia ad eorum , qui virtute praediti 

 sunt, perfectionem tenduut, aut imperfectionem impediunt (5), i. e. felices reddunt. 

 Ideo quoque Leibnitzius sapientiam nihil aliud esse docet , quam ipsam scientiam jeli- 

 citatii (6 ). 



Item 



phlae in Oper. T. II. p. 31 in fuie , et Principes de la natiire et de la grace fondtJes en raison, 

 S. 16, 17, l8. 



C 1 ) Lcibnitz Essais siir rEntendemcnt hnmain Liv. 11. §. 36, p. 148, dans les oeuvres philosophi- 

 ques de Leibnitz piiblicjs par Raspe , Amst. Lips. 1766. 



(2) Ibid, p. 47 ct 153, 



Cz) Ib. p. 47 et 153. (4) Wolf. Phiiosoph. Practic. part. I. §. 374. 



(5) Leibnitz in Theod. §. 181. 



( 6 ) In Cod. Jiiris Gent. Diplom, p. p, quam defmitioneni vehemeniissime a Kaniiana Schola im- 

 probatam essc neminem latet. ,., 



. G 



