COMMENTATIO ad QUAESTIONEM PHlLOSOPHlCAM. ^9 



PARS QUARTA. 



«5P0SIT10 ET DIJUDICATIO DOGMATUM KANTII DE CONJUNC- 

 TIONE VIRTUTIS ET FELICITATIS. 



C A P U T P R I M U M. 



EXPOSITIO DOGMATUM KANTII DE CONJUNCTIONE 

 VIRTUTIS ET FELICITATIS. 



. 1 andem pervenimus ad Kantium. Ne quis putet illius systema, ut unum de mul- 

 ti» exponi et dijudicari posse. Non nisi haesitantes et commoti in limine subsistimus 

 lempli, quod Kantius exstruxit , cum praeterea otiosum et supervacaneum sit de hoc 

 monere nos Kantii magnitudinem minime perspectam habere. Gratias tantum habemus 

 viris illis , qui in hac quaestione proponenda , occasionem nobis praebuerunt Kantii 

 philosopliiae, Kantiique sublimitatis aliquantum suspicere. Tentemus igitur Kantiaul 

 lempli, non omnia sacra , sed ea tantummodo verecunde et considerate aspicere, quae 

 ad nostrum propositum pertinere arbitramur. 



Systemata, qiiibus adhuc laborem impendimus, quantumvis inter se diversa, tamen 

 in eo similia erant quod arctam conjunctionem inter Virtutem et Felicitatem statuebant. 

 Kantius autem Virtutem omnino a Felicitate separandam censuit. „ Distinctio doctri. 

 xat fclicitatfs et, doctriuae morum, quae prorsus libera est ab ejus principiis , praeci- 



puum 



( I ) Hicr. de Eosch in Etl.lca Philos. Cricicae C quod poema invenitiir in Magaz. voor dc Criti. 



«che Wysgecrte , II. p. »72. ) sic fiiiit : 



Non sic Hugenii memorent inventa Batavi, 



Non %\c- NeM-toui venerctiir et Aiiglia nomen , 



Lavoisierii refcrat ncc Gallia , laucics , 



Doctrinam quam tota tuara Cerntaiiia , Idnti! 



Xi. Mad. de Stael, de l'Allem3gne III. otf seq. 



H 2 



