7* G L I E L M I D E L P R A T 



Kantii Scliola iiohilltatem humanae natiirae egregie ostea.lit. Ostendit anitnum , 

 Virtuti atque Iir.mortalitati creatum esse, atleo ut si unquam certe ex Ivantii Scliol» 

 discrmus talera Naturam , qualis est Natura animi, non nisi a summo perfectissi» 

 moque Enre, a Deo, origincm sumere potuisse. Et lionio , qui eximias illas dotes ac- 

 cepit , nuin ad illum ingratum animum abjectionemqiie decideret, ut ejusmodi facul- 

 tates perverterct? iSiura animum illum ad nobiles operationes cogitationesque natutn 

 rcstringeret ad inanium , piierilium seque indignarum rerum limites? Nonne potius sura- 

 ma cum cura auimum ab omnibus istis defendLt, quae facultatura illarura pracstantiae 

 vel paululum periculosa essent, et contra facultatibus illis eo fine utetur ut Liagic 

 niagisqije perfectionem istam adipiscatur quam fert ejus natura? 



Sed si ab una parte cogitationes nostras evehit , a rebus sensibus objectis avocat, 

 et nobiliores reddit syitcma [\antii, ab altera parte saepissime liumanam superbiam de- 

 primit et submissius de se cogitare facit, quum nobis tot tamque recondita egoismi 

 scmina et principia detegat. Homo , liomo ille qui, non apud alios, sed apud se ip. 

 sum tam facile bonas actiones laudare solet, in Kantii Scliola discit liujusmodi laudes 

 parcius prudentiusque adliibere. Agnosccre debet in opiimis actionibus multos naevos 

 saepissime inesse, a nobis ipsis vel dissimulatos vel prorsus ignoratos, Exinde per- 

 spiciet quantum a.ihuc faciendum supersit , ut ad Ethicae puritatem perveniat. 



Sed Kantii Scliola non me laudatore eget, Quare ad "«a nunc veniamus quae in hoc 

 systemate laudem mereri non videntur. 



Si speciatim de dogmatibus Kantii ad conjunctionem V. et F. pertinentibus videamus, 

 non tam , ut in superioribus , dogmata de Felicitate, sed ipsa Ethica sub examen revo- 

 canda est, quippe quae fclicitatis nullam raiiuuem habens, neque conjunctionera con- 

 stituens, unice hic spectanda est. . ^ 



Totam suam Eihicam ex Ratior.e Practica dedusit Kantius. Est hic tamquam cardo 

 totius Ethicae. At hlc sponte quaestio oritur quam a Docto Viro agitatam vi.ieo (i): 

 Raiionis Practicae, suinmi principii quaenam est dcfinitio ? 



Philosophus modo laudatus observat : quod uti ant^a multi de sensu morali locuti 

 sunt , neque tamen idcirco Hutchesoni de sensu niorali sententiam aut intellexerunt aut 

 secuti sunt; sic et nunc scriptores rationis practicae formulam iterum iterumque repe. 

 tere, qui tamen Kantianara hac de re sententiam neque probe intelligunt neque de ea 

 consentiunt, Observat practerea Practicara Rationera non aetcrnam illam inter bonura 



et 



C I ) Eclecticiis Bespieg. der Ivaiitisclie Wgsg. p. 94 sqq. 



