COMMENTATIO ad QUAESTIONEM PHILOSOPHfCAM. 71- 



et malum morale distinctionem esse (i); hanc enim criri es legis notione a superiore 

 datae, qiiod non idem fit in Kantiana Ratione Practica. Pra=terea distinctionem quidem 

 illam con demonstratione ad nobis persuadendum egere; demonstraiioni tamen et ex ve- 

 ritatiLus theoreticis deductioni aptam esse (2). 



Ratio Practica, quae demonstrari nequit, quaeque per se sine conditione et existit et 

 imperat , est casteilum in aere tantummodo aedificatum , est palus inflexibilis, sed qui 

 in nihilo fundaius, non firmus manere potest, eoque minus quum palo suspenduntur 

 postulata illa demonstrationi ( ex Kantii quidem opinione) nequaqaam apta gravissima» 

 lura veritatum, de Dei scilicet esistentia, de humana Libertate, de Vita futura. 



Porro bona morum regula non nobis ipsis tautummodo actionum committendaruin 

 aut omittendarura pjincipium esse deb£t, sed et nos regere in aliorum actionibus aeque 

 dijudicandis: iniprimis per hoc principium alios officium docere posse deb^mus ; idqua 

 fieri nequit, quum de bono aut malo ratio reddi non potest, et quum quisque pro- 

 prio suo imperatho relinquendus est ( 3 ). 



Si ad Kantii dogmata de Virtute attendimusj omnino quoque hujus Ethicae fi^rmitas 

 «pectanda videtur. Sed tunc quaestio quaedam oritur, in Kantii quidem schola reproba- 

 ta , quaeque etiam supervacanea esset si Ln Ethica unice ad boni moralis altam nobis 

 infixam vocem attendendum esset, et nulla rario habenda firmitatis systematis cujus 

 principia stabilia esse debent atque certo fundamento infixa. Quaestio haec est: Cur 

 Rationi Practicae obedire debeo? Clamant Kantiani hujusraodi quaestionem absurdam, 

 ignobilem , homine rationali indignam esse. Optiuia sane responsio, si omnes homines 

 ct generis nobilitatem et suae naturae rationalis sublimitatem sentirent. Sed ejusmodi 

 Systema, quod ad Generalitatem spectat, quod Uniyersae hnmanae naturae se leges 

 ferre profitetur, num tantummodo rationsm haberet opiimoram hominum , eorumque 

 qui sentiunt quam indignum sit Rationem violare? Sed uonne etiam vulgus , maiima ho* 

 «linum pars spectanda? Vulgus quod conscientiae vocem nunquam plane noa audit^ 

 sed taraen tam facile obtundere potest et dimoverc. Vulgus p.ilchra ratiocinia fortasse 

 intelligit et admiratur, scd prorsus obliviscitur, quura commoJa, alfcctus, cupiditates 

 loquuntur. Profecto egent homines fortioribus evideiuioribusque ad Virtiuera iacita» 



men> 



( 1 ) Kantius sensuin raoralem principium moralitatis constitucre vetat. Auar.en sibi iion coi;stare 

 vidctiir , dnm sensum iiuuc moralcm et conscicntiara voces esse dicit Raiiouis Practicae ( Kant JMer, 

 Monnn p. 334, 335, 342. V. Ilemert Crit. Mag. L 150.). Num enim msgoa est tlifTercntia iiner 

 Rationcm Practicam et Racionis Practicae vocem ? 



(2) licl. p. 95. (3) Haec smic verb» EcJ. p.jiS.ct ;> 



