7« ' GULIELMI DELPRAT 



mentis, Nunquam hominem fingemHs pejorem quam revera est. Sed neque etiam adeo 

 philosophiam relinquamus , ut hominem talem pntemus, qualis esse deberet , atque hu- 

 manam naturam nostris systematibus , systcmata vero non humanae naturae accom- 

 modemus. 



Omnis de Felicitate cogitatio in Virtute excludi debet. Sed ciir Igitur Virtutem se- 

 qui, cur Rationi Practicae obedire debeo? Hoc Kantius dicit problema quod solvi ne- 

 qtiit (i): provocat ad Rationem , ad Rationera quae rogat, provocat ad Judicem cujus 

 auctoritatem probari cupio. 



Si jam ad iliiiis Rationis Practicae leges et praecepta attendimus , in quibusdam Kan- 

 tius sibi non constare, in quibusdam errasse videtur. 



Prima lex quae occurrit haec est: Age sccundum eam normam, quam yelle posses 

 legcm universalem omnibus hominibus esse, 



At hic Kantiana Ethica sibi constare non videtur. Nam prirao Kantius sibi non objec- 

 tive demonstratam habet hominum sive existentiam sive universalitatem: quod est funda- 

 mentum hujus legis. Praeterea dicit legem moralera rationemque practicam nullam neque 

 damni neque emolumenti rationem habere debere. Jam quomodo quid optare possum , 

 uti hic optare quid debeo ( legislationem sc. universalem ) , nisi utilitatis aut propriae 

 aut communis ratione habita ? Misere sine dubio cum hominibus actum foret si men- 

 daeiura , furtum etc. legcs essent universales. Igitur haec delicta committi non debent. 

 Sed sic in Kantii SyStemate Ratio Practica hic pura non nianet , hic attendit ad ea 

 quae f.unt ; hic leges suas non edit siiie respectu externorura et ad solum bonum at- 

 tendens; sed hic revera rationem habet ipsorum efFectuum Virtutis et Vitii. 



Quodsi dicatur secundura hanc legera, non tara optandum esse bonnm physicum sive 

 utilitatem, quam bonum morale , haec iex nuUum fere usum habere videtur. Scilicet 

 bonura morale iilud est quod ad perfectioncm moralem facit. Si nunc rogo: quodnam 

 bonum moralc facere dcbeo? per quod ad perfeciionem moralem tendo? regula rcspan- 

 det : per id quod ad perfectionem moralem tendit ( 2 ). 



Quaedara quoque observanda videntur in hancce Regulam: Ilumana naiura cum in 

 te , tum in aliis non ut medio sed ut fine utere. 



Sine dubio irrationaliter is ageret qui se utendum traderet eo solo proposito, ut me- 

 diura essct, quo aliorum utilitas aut felicitas constitusretur. Perverse quoque is ageret 



qui 



( I ) Kant. Metaph. Morum p. 341 et 341 et imprimis 343. IncmprehensibiUm banc obedieQtiam 

 dleit in fine aietaph. Mor. Cl". v. Ilemer: I. 166 et 187. 

 (») Cf. £cl. p. 108 , io>. Carve Zedekunde p. 385 sqq. ibiq. nota. 



