COMMENTATIO in QUAESTIONEM MEDICAM. 3j 



bralia , quando commotio obtinet, impeditur; probatque porro, sanguinem liinc niajori 

 copia ducendiira e?se per aortam descendentem , et Iiinc aecumulationem et stagnationem 

 in arteria liepatica oriri («). 



5. 8. Secundum Richerarid, pliaenomena de quibus sermo est semper a commotions 

 pendere videntur , 5/-/c/;tf;e«« vero dicit, causam aliquando tantum in illa quaerendam 

 esse (^). DessauU rursus hypotlieses a Bertrandi et Pouteau allatas rejicit ; admittit 

 quidem consensum memoratum , sed illura incognitum dicit, quamquam liabeat systc- 

 ma nervosum pro principe hujus communicationis agente (c); quacum sententia Portal 

 et Larrey convenire videntur (^); Merat, vero credit , illas hepatis afFectiones sy.i;- 

 pathice oriri ex inflammatione membranaruui fibrosarum (s). Sed quidquid sit, suffi- 

 ciat nobis alterationes illas hepatis ex inflictis vulneribus cranii, et reactionem illarum in 

 haec cognoscere, et pro variis modificationibus , quae inde in morborura decursu pro- 

 ducuntur, varlum adhibere curandi methodura {/'). . 



5. 9. Alius consensus a Krimero fuse indagaius est; ille scilicet, qui observatur 

 inter hepar et organon auditus (^). 



Adfert auctor quinque observatlones , quibus probatur , quod in morbosa hepatis 

 afFectione , pati etiam possit auditus organon. Refert , inter alia , casum ubi foemina 

 52 annorum , aliquot hebdomades post hepatis afl^ectionem queri incipiebat de gravi auditu. 

 Ex cadaveris sectione patebat, hepar in roinus voliimen fuisse redactum , tuberculis 

 circumscriptis plenum , pone nervorum distributionem sitis ; in organo auditus nil prae- 

 ternaturale observabatur : sed in alio casu ubi eadem observabantur hoc organon morbose 

 fuit affectum , cerebro illaeso. 



Ex observationibus a nominato auctore allatis, sequi videtur, quod intimus adsit 

 nexus inter hepar et organon auditus, quodque ratio quaerenda sit in communicatione, 

 quam nervus vagus , qui ramos praecipue hepati dat , cum nervo auditorio habet (/4), 

 et verosimile hinc videtur, quod, ob afnnitatem horum nervorum , si unum orgauon 

 patiatur, etiam alterum afliciatur, et vice versa. 

 S. 10. In vivis animalibus etiam capta sunt experimenta , quae huuc consensum 



pro- 



(a1 Cf. Poutt/ill Met. </« Cliir, p. I58. 



(4) Cf. Loiidcn nUdic, Repesitery N. 287. vol. 15. A. 1821. 



(e . C(. Deiiaiili Libr. Cii. (rf;,Cf. Dici. iit Scienc. 



(<) Cf. Dict. dii Scieiic, Med. T. 3. p. I30. 



(f) Cf. vaii Hoiiti , Oiidertoei aimgiiatide ile Oiitiiek, der UtrtiHylim» §, 45. 



(£) Cf. Krimtr , physlol. Uiilersinh. p, J49. 



( /; > Cf. mechel UuiM, J, M, jln. B. 3. p, 45«, 



