Qua in liac Oratione historiae doctorem. Providentiae divinae: Z£diministrume 
appellavi, nec Z'estís potius aut JVuntii aut Praeconis vocabulum posui,. feci 
exemplo et auctoritate Diodori Siculi, qui 7. J. p. 3. historicos vocat ómovps- 
yeUc Tíüc Ücíms mpovoíze. Sed. hoc levius. lllud vero. dignius est, quod e 
Lectore intelligatur, cum. orationis argumentum in duas. primum partes de. 
scripsissemus, quarum altera esset de Officiis Historici, ut Providentiae di» 
vinae 4dministri, hanc partem propter temporis, ad dicendum dati, brevita: 
tem: a nobis esse praetermissam. Quod eo magis dolebamus ,. quo. dignior 
res videbatur accurata tractatione. Saepenumero enim. cogitanti mihi, qug 
ratione historiae doctor officii sui partes optime impleat ac fidelissime exse- 
quatur, nihil tam utile ad. eam rem tamque salu:are videtur, quam si, im: 
tradenda historia, personae, quam sustinet, dignitatem perpetuo recordetur; 
Non quo ea. recordatio aut novüm prorsus et inusitatum officiorum. genus 
afferat, aut ita. necessaria sit, ut, misi accesserit ea, non multum- peccet 
historicus, si in aliqua rauneris parte temere atque sciens labatur; sed quod, 
quanto divina humanis, aeterna caducis praestant, tanto. magis Providentiac 
divinae administrum religionis sanctitate, quam hominum verecundià, par 
est commoveri, Et initio quidem constitueramus orationem. cum partis 
Az E omis; 
