C) uandoquidem eorum , quibus. publice verba facienda. sunt, communis qui. 
dam est et omnium judicio comprobatus mos, ut, cum aggrediuntur ad di- 
cendum, animo commoveri se ac^ perturbari confiteantur, ego si ab eadem 
confessione dicendi exordium: ducam , erunt fortasse, quibus simulate potius 
et ex: veteri illo usitatoque more , quam: vere et ex animi sententia, ita facere 
videar. Quam ego simulationis suspicionem 'ut effugerem, eo propemodum 
adduétus eram, Auditores, ut statim orationis vela pandere, et in inediam 
remi me conjicere, satius: ducerem ,» quam, cum. metus testificatione , eam re: 
mis 'propellere; Et. vero ita fecissem ,'nisi ab isto consilio avocasset me et 
abduxisset cógitatio , fore:ut. audax meum. et insolens negotium in eorum, 
quos plurimi facerem , quorumque: judicium: maximopere extimescerem , repre 
 hensionem' incurreret, lllud etiam intelligebam , linguam si continerem , nec, 
quid. mihi animi esset, eloqui sinerem, ipsum vultum vocisque haesitantiam 
pro lingua fore, quae apertius, quam verbis fieri posset, animi perturbationem 
;patefaceret, ^ Loci enim cogitatio si quid ad commovendum: valere potest , in 
Minervae Leidensis aede dicimus, cujus dignitas ac majestas , si columnis 
marmoreis, si aere Corinthio, si porticu pavimentata, si iis denique rebus 
censeatur, quibus apud antiquas nationes Deorum immortalium templa in* 
Sirüctà et 'exofnata fuerunt, nulla omnino sit. Sin vero hoc nobis naturà 
datum-est, ut, quum ea loca videamus, in quibus memorià dignos viros ac- 
ce. 
