i$ Eo 0 AOUIBXO£AR qG 0E 87 
turitate, sed spe et exspectatione meliamini, Quemadmodum enim Solonem. 
Pisistrato tyranno quaerenti, qua tandem spe fretus sibi tam  audaciter obsie 
,Steret , respondisse tradunt: senectute: sic ego, cum ea mihi res gerenda sit, 
quae virum requirat, juventutis commendatione nixus, ad vestrae me leni- 
tatis sinum ac praesidium confero, Tum, ne adolescentiae tempus ita mibi 
integrum et illibatum fuisse putetis, ut omnem illam aetatem in literarum 
studiis collocare et consumere mihi licuerit, per decem annos alia eaque gravis- 
sima disciplina vitae florem non quidem prorsus depavit, sed magnam tamem 
succi viriditatisque partem absumsit. Regnante Ludovico Lector fui Theologiae , 
satis aequa et tolerabili conditione, quae tamen, si quid in me erat ingenii, si 
quid virium ac nervorum, id omne, quantulumcunque erat, ut improbus 
ille apud Phaedrum leo, sibi uni assereret, Tum reruma potitus est nefarius 
ille et impurus de Corsica gladiator, cujus furor studiis nostris, fortunis ; 
bonis, cervicibus denique imminebat. Vobis quid acciderit, meministis, Col- 
legae! Ego factus sum Professor Adjunctus, bombycina veste indutus, omni- 
bus autem vitae ornamentis ita penitus exutus et spoliatus, ut, quamvis im 
literis. magnum adverenc fortnnae tela praesidium sit, tamen, cum istud mi 
hi injuriae onus esset sustinendum, ex his rerum perturbatarum íluetibus ad 
animi studiorumque tranquillitatem emergere non potuerim, Non ego sum 
nescius, cum talia tempora inciderint, iniquum esse, aut propriam ac prae- 
cipuam fortunam postulare, aut recusare communem; zneus autem et singu 
laris fuit ac societatis expers casus, et tam gravis tamque asper, ut , si mihi acere 
bissimi temporis memoria oratione sit replicanda, diem, vocem, latera me 
defectura esse arbitrer, Quid reliqua persequar?  Exarsimus aliquando ad li- 
bertatis recuperandae cupiditatem: erepta ex belluae faucibus respublica est: 
redit in patriam, Batavorum humeris latus, optimus et illustrissimus Prin- 
ceps, qui nunc humeris ipse suis populi Batavi salutem dignitatemque susti« 
net. ó Admirabilem illam et sempiterni temporis praedicatione dignam re:: 
rum conversionem , quae non labantes fulsit, sed prostratos erexit, non aegro- 
iis salutem, sed mortuis vitam attulit. . Quod si nullus hominum ordo fuit, 
quin, optatissimo nuncio accepto, incredibili gaudio perfusus sit, ipsas Musas 
&olito laetiores choros egisse arbitror , cum Vos primum , Vos inquam , Clarissimi 
Vie 
