O R A T I O i1 
Viri, qui illarum sacerdotes estis, more majorum ac tanto munere digne, ad 
sanctissimum suum religiosissimumque altare rursus accedere viderent. Ego 
etiam cum ex publicae salutis recuperatione illum, quem magnopere expetie4 
ram, fructum ferrem , magna me spes tenebat, eum tandem illuxisse diem, 
cum, si quid temporis e necessariis occupationibus eripere possem, id omne 
in eas literas, quibus semper delectatus sum , impendere mihi liceret, Quid 
quaeritis? vixdum res publica restituta est, cum domesticà clade fractus acer- 
bissimá aegritudine elidor, quo meo casu ita oppressa mens est, atque e se- 
de sua ac statu dimota, ut quarum literarum studio magna luctüs pars levari 
€t abstergi potuerat , earum» amor etiam restinctus atque penitus ex animo 
evulsus videretur. 
Pluribus verbis dixi de me, Auditores, quam consuetudo mea fert. Quod 
quamquam invitus feci, atque vereor ut omnibus satis placeat, tamen tanti 
mihi est, in nonnullorum reprehensionem incurrere, dummodo praefatione 
mea eorum, quibus plurimum tribuo , lenita aliquantum ac mitigata sit seve- 
ritas. Et ne quis forte me callidum hominem esse putet, qui orationem , re- 
condità et exquisitá doctrinà refertam, simulationis involucro et quasi velo ob- 
tendam , quo magis illi, qui audiunt, admirentur, si ingenii mei nec opina- 
tam praestantiam perspexerint, istud artificium in Ulyssem aliquem cadat, a 
mea quidem et animi simplicitate et doctrinae mediocritate quam alienum il. 
lud quamque longe remotum sit, ipsa oratio declarabit. Etenim cum primum 
haec mihi provincia Regis voluntate honorificentissime delata est, ut in hac am- 
plissima bonarum artium sede literarum studia pro virili parte adjuvarem , 
nihil antiquius habui, Auditores, quam ut utriusque muneris, et ejus, quod 
deponendum mihi, et hujus, quod suscipiendum esset, justa contentione fac- 
ita, in singulis ecquod praesidium inesset emolumentumque virtutis, accura- 
ie perpenderem, Quibus enim literis ali ingenia et ad humanitàtem vitaeque 
elegantiam informari solent, eas uisi item comperissem justitiae , temperantiae, 
prudentiae, omnium denique virtutum , magistras ac praeceptrices esse, mo* 
riar, si conditionem accepissem, Quamquam qualis tandem ista humanitas , 
quae humanitate careat, iisque orba sit virtutibus, quibus homines ceteris 
animantibus maxime praestant, quibus nomen suum ac dignitatem tuentur, 
D 2 aun 
