IO DR ;jA GT. 3I ,O. 15: 
lum suspexissent, stellarumque, quibus illud. ornatum ac distinctum est, et er- 
rantium et inerràntium , ratos motus cursusque sempiternos animadvertissent; 
itum in ilius astri , quem solem appellamus, conversionibus stabilem illara 
ac perennem aequabilitatem agnovissent, qua aestates et hiemes efficiuntur, 
atque terrae, quas incolimus , aut interdiu larga luce complentur, aut spatiis 
nocturnis opacantur: hunc igitur tantum ormnium rerum ordinem constan- 
liamque ineredibilem cum vidissent , ejusque rei contemplationi a pueris se 
assuefecissent, ipsa consuetudo spectaculi admirabilitatem elevavit, ut fati po» 
lius necessitate, quam mente et consilio regi omnia atque moveri viderentur, 
Impia sententia, fateor: sed tamen ex ea intelligi potest, quam illustre sit ; 
quamque praeclarum divinae providentiae documentum , quod ex generis hu: 
mani historia capi solet. Etsi enim magna philosophorum dissensio est, cum 
alii continuum quendam ab bLominibus ad omnem. perfectionem absolutio 
nemque progressum fieri putent, alii vero i gyrum nos compellant, ut sem- 
per eodem, undj. profecti simus, tamquam confecto cursu, fiat reversio; con- 
venit tamen inter utrosque, ut astrorum, ut iempestatum , ut earum denique 
rerum, quae terra marique gignuntur, sic generis humani , admirabilem 
quandam esse stabilitatem atque constantiam, Et mihi quidem, etsi in magna 
opinionis perversitate versari videntur, qui, cum hujus universitatis ornatum 
et immensam magnitudinem vident, mon intelligunt, esse mentem divinam, 
quae haec omnia cum sapientisssimo consilio molita ac fabricata sit, tum in» 
credibili vi contineat ac tueatur, tamen in iis rebus, quae expertes rationis 
sunt, non ommino nulla fortasse sit erroris excusatio. - Quam autem demens, 
quam- excors, quam. non homo, sed truncus sit, oportet, qui, cum reliquas 
res omnes fatali necessitate cobaerere ac moveri putet, eàdem hominum quo- 
que inter ipsos societatem constrictam teneri et conglutinatam , arbitretur. 
Quid. enim aut in corpore aut in animo est, cujus magis nobis conscii sie 
mus,-quam judicii, quam arbitrii, quam voluntatis, quam rationis denique, 
qua nihi] praeclarius nobis, nihil divinius a Deo immortali est tributum? Si» 
ve ergo aliqua humanitatis meta est, ad quam nondum pervenerimus , sed 
tamen appropinquemus, sive ea conditione in hoc vitae curriculo collocati su» 
Tous, uL certo et continuo Íílexu circumagamur in orbem, non profecto, ut 
cal 
