OW A T.IO 15 
(literarum disciplina, ac velut jugulata, cum in aliorum tutela, tum in Bene. 
dictinorum Monachorum patrocinio latuit; ejusque studiis vix tandem re- 
creatis aliquantum Caroli M. auctoritate, bibliothecae in coenobiis instructae 
sunt, in quas, velut in portum quemdam, afferretur, quidquid ex communi 
naufragio superstes: esset, Quid in Oriente interea? Quorumdam studiis vi- 
vebant literae Graecae, nec tamen vigebant. Quid si dicamus, eos ipsos, quo- 
rum opera in excerpendis veteribus scriptoribus versata sit, interitum iis 
attulisse? ' Atque ita sponte devenimus in illud tempus, capud CasesiEan quas 
nobis explicandam sumsimus. 
Reliqua enim repetere nec meus animus fert, nec vestra, Á. À,, doctrina 
postulat. Illud mecum reputetis velim, qualis fuerit literarum conditio tum , 
quum Graeci docti earum in ltalia studia partim excitarent, partim excitata 
propagarent; quave opera statores illi veteris doctrinae et elegantiae 'op- 
timam. rem ab interitu. vindicaverint , inventaque ehaleographica arte longe 
lateque protulerint. Longum sit, principum illa aetate virorum seriem enu- 
merare, quorum omnis industria occupata fuit vel in ipsis veterum lingua- 
rum elements tradendis , vel in codicibus librariorum stupore inquinatissi- 
mis diligenter conferendis, veraque cujusque scriptoris manu investiganda ,. 
vel in ipsa brevi et accurata interpretatione conficienda: qui si aliam ratio. 
nem ineuntes, minuta baec sprevissent, majora nimirum illa venati essent, 
nullius neque poétae deliciis neque scriptoris acumine frueremur, quaeque 
veteres illi celebrata ingenii laude monumenta acre perenniora exegerunt, 
nostra socordia aboléret, quaeque sata est arbor illorum ingenio, nosira su 
perbía evelleret radicitus; 
Conféctum esse! arbitror, A. A, ipsius historiae testimonio et praecepto, 
nihil antiquius esse ei, qui veteres literas colit, quam ut earum formam in- 
legram restituere conetur, nullamque rem esse, quae plures cautiones habeat, 
quam polymathiam, et polyhistoriam. — Veteribus hoc concessum érat. Gram- 
maticis, ut multarum artium sibi vindicarent disciplinam: unde factum est, 
difficile ut iis esset, quae complectéeretur ipsorum munus, à quibusque ab: 
stineret, accurate dc£inire, confündereturque Grammaticorum nomen cum 
Criticis, Sophists, Rhetoribus, Philosopliis ac Philologis, Sed iidem lectio. 
b 3 nem 
