o X A T4 G 1g 
riam quidem tractandam eum animum afferri postulat Polybius, ut judicare 
nos oportere existimemus, Numquid aliud veteris doctrinae et elegantiae 
ibterpretatio requirit et custodia? quae quorsum, obsecro, referenda omnis 
'et? Ut historicus diligentissime exquirit, primum de rebus gestis, quid. 
factum dictumve sit, tum quomodo, postremo eventorum caussas, consilio- 
rum vim et momentum, et quaecumque vel casus, vel temeritatis esse putan. 
tur: ita Grammaticus veterum monumenta habet, in quibus omnem industriam 
collocet , maxime ut scrutetur , quid dictum sit, hoc est, qualis sit ipse scripto 
ris cujusvis textus , quem vocant, quae vis singulis primum verbis, tum 
Ssentenuis tribuenda sit, ut penitus se in ejus , qui scripsit, mentem insi«. 
nuet: quod qua tandem ratione perficiet, nisi testimonii auctoritate utatur, 
ex vetustis codicibus petenda, singulisque inter se conferendis cum reliquis 
scriptoribus, tum Grammaticis? Neque horum ipsorum testium , ut in histo; 
ria, explicita est atque expedita auctoritas , cum propter numerum, variam 
aetatem , tum in primis ob dissensum atque obscuritatem; ne dicam ex uni- 
versae cognitione et comparatione antiquitatis siugularum pene dictionum 
sententiam exquirendam et dijudicandam esse, Nec repellet eum librariorum 
ignorantia, clarissimis rebus tenebras obducens saepe, suaeque aetatis ac lin- 
guae sordes nitidissimae veterum orationi substituens; neque socordia aut ne- 
gligentia, multa omittens , plurima perverso ordine tradens. Aut histori- 
cum contemnimus , qui, spretis tralatitüis quibusdam historiarum capitibus, 
et ipsos histonicos antiquos, quo quisque proxime ab iis temporibus abest, 
de quibus tradit, adire solet, aliorumque qui fontes et quales fuerint, indagare 
ac pernoscere studet, quae ingenia, utrum gratiae an simultatis quid ad res 
conscribendas attulerint, verine exquirendi caussa , an reprehendendi aut adu- 
landi studio moti fuerint? 
Erit igitur noster ille Grammaticus, si praecipuam hanc officii partem 
explere volet, simul Criticus, neque superbo et odioso nomine deterrebi- 
tur ejus artis, quae quam injuste invidiam susceperit, in praeclaro illo Hem- 
sterhusii Elogio explicitum est, Hanc enim mentis agitationem qui in hisce 
literis coércent, solem é mundo tollere videntur.  Abeant isti novitiae cle- 
gantiae patroni, quorum supercilio ac delicatissimo fastidio, Mureti, et Ruhnu- 
j Ca ke- 
