O R X T. P!O. 15 
terint , eos iram Dei et Prophetae inevitabilem in. sua capita provocare. 
Aonne meministis, hanc esse Corani sententiam , null portas : Paradisi pate- 
rye, qui manum suam defendendae relivioni commodare recuset? Jam vobig 
ad pugnam capessendam | praeibo. | Si dux interiit , at i eus tamen vivit, 
qui vestram aut virtutem. aut ignaviam intueatur. — Aliud. exemplum si. vultis, 
A. À., ad Zobeiri modestiam, continentiam, animi magnitudinem , parumper 
mecum oculos transferte, Erat is inter praecipuos comites Abdollae, quenr 
Otbmanus Chalifa cum magna manu ad Africam debellandam miserat. Prae. 
erat illis locis Imperatoris Byzantiut. nomine Gregorius, vir non minus sua 
dignitate, quam: eximia pulcritudine et rara virtute filiae, nobilis. Hic cum 
Saracenos, quamvis numero inferiores, aequo tamen Marte contendere animad- 
verteret, de eventu desperans, ei, qui Abdollam: interfecisset, centum aureo- 
rum millia eum filiae matrimonio pollicetur. Quae res cum ingentem duci 
Moslemorum solicitudinem injecisset, suadet opportune Zobeirus, ut idem in 
Gregori caput pretium statuat ; nec suadet. modo, sed ipse factum exsequi- 
tur. Recrudescente pugna, in confertisiima hostium agmina invehitur: prae- 
fectum | obtruncat, puellam ad patris latera strenue dimicantem vivam capit, 
Jam Gregorii nece parta erat victoria Moslemis, sed, quem inexspectati bene- 
ficü! auctorem ferrent, iguorabant. Quod nisi virgo captiva, ad Zobeiri con» 
spectum , in lamenta et laerymas prorupisset, tanta et tam inaudita virtus sua 
in perpetuum laude caruisset. Egregia sane haec sunt et excelsae indolis in» 
dicia, At majora etiam audite!  Oblatum ab Imperatore praemium. contemnit 
el recusat, nec divitiarum, aut fluxae et periturae formae amore, sed sola 
legis divinae veneratione, et bonorum coelestium desiderio, nobilissimum facie 
nus a se patratum affirmat. Quid multa? Medinam cum victoriae nuncio 
ablegatur; ad Chalifam de secunda belli fortuna refert; Dei benignitatem 
concelebrat; ducem in coelum laudibus extollit; res a se gestas non comme- 
morat, O admirabilem modestiam , de suis meritis alte silenti, nec vanae 
gloriolae umbram consectantis ! O eximiam animi magnitudinem, quae prae 
Sentia hujus vitae bona prae futuris aeternisque repudiat! 
Nolite tamen existimare, A. A, hunc tantum religionis amorem, hoc income 
pa: 
