DISSERTATIO PHILOSOPHICA, 1I 
» bitrantur, addubitare coget doctissimorum hominum de maxima re tanta dissensio :" 
de qua (;bid, l. 1.) ,,tam variae sunt doctissimorum hominum , tamque discrepantes 
, Sententiae, ut magno argumento esse debeat, causam, id est, principium Philosophiae 
$» esse inscientiam ; prudenterque Academicos a rebus incertis assensionem cohibuisse; 
» quid enim temeritate turpius? aut quid tam temerarium , tamque indignum Sapientis 
» gravitate, atque constantia, quam aut falsum sentire, aut, quod non satis explorate 
» perceptum sit , et cognitum, sine ulla dubitatione defendere? et tum demum" (4e 
ANNat D. L 6.) , mihi procax Academia videbitur, si aut consenserint omnes, aut erit 
» inventus aliquis, qui, quid verum sit,. invenerit. "" 
Et revera, si accuratius rem inspiciamus, quid naturae rerum convenientius, quid hís 
temporibus congruentius, ouam si homines, quibus supra vulgus sapere, minimeque su«- 
perstitione infici, datum esset, ad Academiam amplectendam impellerentur, ,, non ita per- 
» tinacia, aut studio vincendi, sed earum rerum obscuritate , quae! ad confessionem 
» ignorationis adduxerant $ocrgzez], et veluti amantes jSocratem), omnes pene veteres," 
(cad Q I. 15.5 Nam qui, auctoritate aut praejudicatis opinionibus haud occupati, huic 
vel illi disciplinae nondum addicti essent, eos certe per totum Philosophiae campum va- 
gantes, omnesque partes integris et liberis oculis lustrantes, ab una parte Epicuri ime 
pudentia, ab altera Zezozis severitas et arrogantia, movere debebant, cum nec mediarum 
inter duas illas extremas ulla esset sententia, quae, objectionibus non obnoxia, vere satis 
atque firmiter suscipi et defendi posset. His igitur ,, et affirmandi arrogantiam vitar- 
» tibus, et fugientibus temeritatem , quae a sapiente dissidet plurimum , " ( Ze Off. II. 2.) 
eximie haec ratio confirmari debebat, ,, ex variis P/a/ozís libris, sermonibusque Socra- 
» ticis, in quibus nihil affirmatur, et in utramque partem multa disseruntur; de omni- 
» bus quaeritur, nihil certi dicitur, e quibus jam 24reesz/z5 eripuit, nihil esse certi, quod 
» aut sensu aut animo percipi possit." (z/cad. Q. L. 13. de Orat. Ill. 18.) Si quae- 
» rat quis, cur illa Philosopho prae aliis dignissima disciplina, tempore Ciceronis, deserta 
fere et relicta fuerit, id Cieero, (de Nat. Deor. L| 5.) ,, non Academiae vitio, sed tar- 
» ditate hominum contigisse " arbitratur, ,, nam, si singulas disciplinas percipere mags 
» num est, quanto majus omnes? quod facere iis necesse est, quibus propositum est, 
» Veri repcriendi causa, et contra omnes Philosophos, et pro omnibus, dicere?" Cice- 
zoni vero, cui P/atonis plane Divini sententia fere placebat, quia P/47o5is erat, PJ/ato- 
zisingenio excogitata, P/a/onis suaviloquentia prolata, cui omnium et singularum di- 
Sciplinarum percipiendarum atque defendendarum prona aderat facultas et eximia; huic 
Ciceroni ccrte, praeter utiliratem in Eloquentiam inde redundantem, Academica illa ratio 
contra omnia disserendi, nullamque rem aperte judicandi, ob eam etiam causam mire pla- 
Dao cc- 
