DISSERTATIO PHILOSOPHICA 23 
», lateret." (Orat. c. 71.) , Nos," igitur, ., qui sequimur probabilia, nec ultra quam 
» id, quod verosimile occurrit, progredi possumus, et refellere sine pertinacia, et refelli 
, sine iracundia, parati sumus." (Zwsc. Q. IV. 4.) 
Morem nempe Graecorum Scholas habend:, seu, qua de re quis vellet audire, de ea 
perpetua oratione disputandi, quem antea quidem (e Fig. IL 1r.) nec $ecrati, nec 
sibi, probatum, sed Sophistarum esse, afürmaverat, suo tamen tempore in Academiam 
jam receptum , eumdem et ipse Cicero postea secutus est, ductus praecipue studio elo- 
quentiam et dicendi laudem cum Philosophia conjungendi : quod et assecutum esse se 
arbitratur, (de Offc. Ll. 1.) Sed, ut paulo magis haec illustrentur, instituti sui rationem 
ipse exponat Zu//ius (Tusc. OQ. Y. 3.) ,, Si aliquid Oratoriae. laudi. nostra attulimus. in- 
» dustria, multo studiosius Philosophiae fontes aperiemus , e quibus etiam illa mana- 
» bant. (c. 4.) Sed, ut Zfristeieles, vir summo ingenio, scientiaeque copia, cum 
» motus esset Jsoczgiis rhetoris gloria , dicere eriam coepit, adolescentes docere, et pru- 
, dentiam cum eloquentia jungere, sic nobis placet, nec pristinum dicendi studium de- 
» ponere, et in hac majore et uberiore ar:e. versari: hanc enim perfectam Philosophiam 
» Semper judicavi , quae de maximis quaestionibus copiose posset ornateque dicere. 
,1n quam exercitationem ita nos studiose operam dedimus , ut jam etiam Scholas 
we Graecorum more habere auderemus: ut nuper in Zwscu/az7o, cum essent complures 
, mecum familiares, tentavi, quid in co genere possim. Ut enim antea declamitabam 
causas, quod nemo me diutius fecit, sic haec mihi nunc senilis est declamatio. Po- 
nere jubebam, de quo quis audire vellet: ad id aut sedens, aut ambulans, disputa. 
» bam. Itaque dierum 5 Scholas, ut Graeci appellant, in totidem libros contuli. Fie- 
» bat autem ita, ut cum is, qui audire vellet, dixisset, quid sibi videretur, tum ego 
» Contra dicerem. Ilaec est enim — vetus et ,Socraiica ratio contra alterius opinionem 
, disserendi: nam ita facillime, quid veri simillimum esset, inveniri posse »$oczaies ar- 
» bitrabatur." (vid. Davis. ad A. j. et conf. Tusc. Q. Il. 29. 3.) Sic Jirtius, ad Ci- 
€eronctm accedens, eodem modo ponere aliquid , ad quod audiac, cupit, cum hanc. 
» Academicorum contra propositum disputandi consuetudinem , Ciceronem suscepisse in- 
» dicent Tusculanae disputationes. " (de Fato c. 2.) Ad eumdem hunc morem referendi 
loci antea jam citati Zwsc. Q. IL 2. 3. IV. 4. V. 4. de Divin. ll. 72. Explicandus 
inde etiam locus 7wsc. OQ. V. 10. , acute disputantis illud est, non quid quisque di- 
» Càt, sed quid cuique dicendum sit, videre; velut in ea ipsa sententia, quam in hac 
» disputatione suscepimus, omnes bonos semper beatos wyo/ums esse." — Negat vero 
Cicero, (ibid. V. 11.) contra illud, quod nunc disputarct, unum alterumve, quod ipse 
aliquando contra forte dixisset aut scripsisset, esse adducendum aut conferendum; cum 
aliis 
