as p p tgDS Uvvlmoe€ BÜUBUE GR E 
PN 
alis isto modo agatur, qui legibus impositis disputant; ,, nos," inquit, ,, in dient 
, vivimus: quodcunque nostros animos probabilitate percussit, id dicimus : itaque soli 
», sumus liberi; Utamur igitur (ibid. c. 29.) libertate, qua nobis solis in Philoso- 
, phia licet uti: quorum oratio nihil ipsa judicat, sed habetur in omnes partes: ut 
» ab aliis possit ipsa per sese, nullius auctoritate adjuncta , judicari. " 
Quoniam illo modo Academicos nulla plane vincula impediebant ullius certae disci- 
plinae, et in tempore libabant ex omnibus , quodcunque eos maxime specie veritatis 
movebat, facile animum cogitatio subire posset, continua igitur illos dubitatione fluctu- 
asse, nullamque veri notam agnoscentes, quasi in tenebris, errasse, et nihil quod seque- 
rentur, habuisse. Sed illum caveamus errorem. Si certum, quod sequerentur, non ha- 
berent, probabile sunt secuti: neque id tantum in aliis Philosophiae partibus, sed et 
praesertim in doctrina de Prinéipio agendi: ii certe hoc fecerunt, quibus Creero se ad- 
jungit et annumerat, qui, rationem secuti 277c65//z6, cum eo commendabant, ut regu- 
lam agendi , và ejAoycy, quod Carneades magis dixit rà. iügyhy. | ( Vid. Sext, Empir. 
ady. Math. VIL 158. 159 — 189. Pyrrh. llyp. k. 231. et conf, Kra«g. Gesch. der 
PAil. alt. Zeit. S. 136. not. e. — QOdinctil. XII. 1.) |, Neque enim Academici, cum 
» in utramque disserunt partem , non secundum alteram vivunt. " . Atque egregie 
ipse Cicero ab illa objectione Academiam vindicat (Ze Offc. IL. «.): ,, Occurritur aue 
,tem nobis, et quidem a doctis et eruditis, quaerentibus, satisne constanter facere 
» Videamur, qui, cum percipi nihil posse dicamus , tamen et aliis de rebus disserere 
, Soleamus , et hoc ipso tempore praecepta ofliciorum persequamur. Quibus vellem 
. Satis cognita esset nostra sententia. Non enim sumus ii, quorum. vagetur animus 
» €rrore, nec habeat unquam , quod sequatur: quae enim esset ista mens, vel quae vie 
»,tà potius, non modo disputandi, sed etiam vivendi, ratione sublata? (Nos autem, 
, ut ceteri alia certa, alia incerta, esse dicunt, sic ab his dissentientes , alia probabilia, 
, contra alia esse dicimus. Quid est igitur, quod me impediat, ea, quae mihi probae 
» bilia videantur, sequi, quae contra, improbare, atque, affirmandi arrogantiam vitantem , 
. fugere temeritatem , quae a sapiente dissidet plurimum? — Contra autem omnia dispus 
, tatur a nostris, quod hoc ipsum probabile elucere non posset, niei ex utraque parte 
, Causarum esset facta contentio. (2fcad. O. II. 3. conf. Z/cad. lL. 32.) Nec inter 
, nos et eos, qui se scire arbitrantur, quidquam interest, nisi quod illi non dubi- 
, tant, quin ea vera sint, quae defendunt, nos probabilia multa habemus, quae sequi 
» facile, affirmare vix , possumus. lloc autem liberiores et solutiores sumus, quod ine» 
' . tegra nobis est judicandi potestas: nec ut omnia, quae praescripta et quasi" imperata 
, Sint, defendamus, necessitate ulla cogimur, (de Aat. D. I. 5.) Nec tamen fieri 
pot- 
