DISSERTATIO PHILOSOPIICA. 3r 
quippe quorum ratio prae ceteris cum eloquentia, et rebus civilibus, multa conjuticta 
habebat: quemadmodum in Prolegomenis ostendimus: ubi , quae adduximus loca, hic 
omnino conferantur, Stoicam rationem Ciceronem non fuisse secutum, probare videntur 
loca, de Zin. ML. 3. IV. 1. 1o. II. 38.5 ut et tota contra Zerquatum Epicureum die 
sputatio, L. II. ge //z. , Stoicum non arguit: et V. de iz, 28. fin. fatetur, secum esse, 
quicunque cum 7/;oze Peripatetico fuerit, 
Addatur his argumentis £rzest. in zfrgum. ad L. V. de Fin. , Quas," inquit, 
» superiori libro ipse partes susceperat Cicero, eas hoc libro 7M. Pisosi imponit, ut, 
» cum ipse Veteris Academiae et Peripateticorum rationem, impugnata Stoica, defendis- 
» Set, hic nunc omnem illam rationem explanaret. Et facile quidem intelligitur, quae 
» Piso hic disputare fingitur, ea Ciceromi placuisse ipsi, tum, quod eamdem rationem 
» superiori libro Stoicae praeposuerat, tum vero, quod ipsa ratio explicandi est longe 
» illa venustior et ornatior, qua L.I. et III. usus est, cum aliena e Torquati et Cato- 
» ?i; personis disputaret. Ea enim fere felicius in hoc genere succedunt, quae ipsi 
» probamus. Itaque etiam illud accidit Ciceroni , ut c. 8 oblivisceretur, Pisonis esse 
» llam disputationem, et, se hic disputare, significaret, Nam in ipso illo PZso;zis ser- 
» mone, plane aliena ab ejus persona Cicerozi exciderunt haec: Qguando igitur et de yo. 
» Juptate cum Torquato (L. 1.) ez de honestate .... cum Catone (L. 1V.) est dispu- 
» tatum etc. quae profecto Pisoni minime , sed Ciceroni ipsi potius conveniunt. Nam 
» quod in fine hujus libri c. 26 sq. quaedam in Peripatetica ratione reprehenduntur: 
» €à non ad summam rei pertinent; cum non tam ipsa sententia reprehendatur, quam 
» quod inconstans quodammodo, nec satis consentiens omnibus partibus, sit Peripatetica 
,» ratio; quae cum doceat, alia esse praeter virtutem bona, tamen sapientem semper bea- 
» tum, etiam in dolore et paupertate putet." In eamdem sententiam AMzrzertus 7. L. XIV. 
20. (cit. a Viro Cl. D. 7. yan Lennep, in Diss. de Fin. p. 67.) |, Cicero," inquit, 
» Oblitus erat, non se, sed P/;sozezm loqui, quum eodem in libro versus 4Zomericos, 
» quibus S/rezes Ulyxem alloquuntur, Pisonem sibi tribuentem ac vindicantem facit, 
» Non enim dubium est, quin eos Cicero suos, ut erant, videri voluit." Quibus ad«- 
Jicit ipse vez Lennep, diss. Jaud. ibid. Peripateticam rationem Ciceromi placuisse, ex 
€o etiam posse colligi, quod illam ultimam, et post ceteras omnes, nobis proposuerite 
Sic apnd Livium victricem orationem semper posteriorem legas: sic et apud Oyzdium 
in contentione. Z//zcis et Ulyssis invenias : sic et apud alios scriptores. His denique 
pondus aliquod accedit, si observemus , Ciceronem non fuisse contentum , L. IV. Philo- 
sophiam Peripateticam ita explicuisse, ut contra impugnationes maxime Stoicorum eam 
de- 
