- E - 
*6 i'mEC?phHUd RUSUpCÓ AR 
», haerescunt penitus in fnembris, Cum vero aecedit eodem, quasi maximus quidam magiss 
» ter, populus, atque omnis undique ad vitia consentiens multitudo, tum plane inficimur 
.. opinionum pravitate, a naturaque desciscimus, ut nobis optimam magistram invidisse 
», videantur, qui nihil melius homini, nihil magis expetendum, nihil praestantius hono- 
», ribus, imperiis, populari gloria, judicaverunt, ad quamr fertur optimus quisque; ve- 
,, ramque illam honestatem expetens , quam unam natura maxime inquirit, in summa 
,, inanitate versatur, consectaturque- nullam eminentem effigiem [virtutis], sed. adum- 
,, bratam imaginem gloriae." (7wsc. Q. TII. r. 2.) 
Eo modo divinae illae scintillulae naturae humanae ita plerumque obruuntuür, ut ex 
animo erroribus circumvallato, malisque exemiplis et moribus corrupto, vel difficillime 
saepius eluceant, cui accedit etiam, quod ,,a primo quidem mirabiliter. occulta. natura. 
., €st, nec perspici nec cognosci potest: progredientibus autem aetatibus, sensim tar. 
», deve potius, quasi nosmetipsos cognoscimus. taque illa prima commendatio, quae a. 
., natura nostri facta est, nobis incerta et obscura est, primusque appetitus ille animi. 
., tantum agit, ut salvi atque integri esse possimus. (Cum autem dispicere coeperimus ,. 
., €t sentire quid simus, et quid animantibus ceteris differamus, tum ea sequi incipimus y 
», àd quae nati sumus." (Ze Fm. V. 15.) 
Inde itaque et difficultas, quid vere velit natura, observandi, quoniam ,, fit ut ani- 
., mus de se ipse tum judicet, cum id ipsum, quo judicatur, aegrotet; (usc. IIT, 1. 
inde et omnes illae Philosophorum dissensiones de eo, ,, quid sit, quod ita moveat, 
4. itaque a natura in primo ortu appetatur," cum constet ,,fere inter omnes , id, in quo 
», prudentia versaretur, et quod adsequi vellet, aptum et accommodatum pre: esse. 
», Oportere, et tale, ut ipsum Lye se invitaret et alliceret appetitum animi," (4e Fir, 
h^ 7-) 
t Jam ex OWceronis scriptis exponendum venít, quaenam sit illa hominis natura pere 
fecta , et nihil requirens, ex qua vivendum esse omnes praecipiunt: (de Fig. V. 3.) 
Sive quaenam sint illa principia naturalia, quibus, tamquam fundamentis, aedificium mo» 
Tale Cfcero exstruit. ,, Non enim sapientia genuit hominem, sed accepit a natura inchoae 
. tum. Hanc ergo intuens debet institutum illud, quasi signum , absolvere, Qualem igi* 
4, tur natura hominem inchoavit: et quod est munus, quod opus sapientiae? quid est, 
» Quod ab ea absolvi et perfici debeat ?" (e Fig. IV. 13.) 
» Omnis est natura diligens sui. Quae est enim, quae se unquaim deserat, aut partem. 
»» aliquam sui, aut ejus partis habitum aut vim , aut ullius earum rerum , quae secundum, 
», naturam sint, aut motum aut statum? quae autem natura suae primae institutionis oblita 
5» 68t? nulla profecto, quin suam vim retineat a primo ad extremum ?? ( de Fiz. 1V. 13. ) 
, » Prin- 
Í 
' 
4 
