ffo $3 59 vg mushg eek 
» 
, 
c. 
3 
oris, qui vultus in quoque sit: nihilne est in his rebus, quod dignum libero aut 
indignum esse ducamus? nonne odio dignos multos putamus, qui quodam motu aut 
statu videntur naturae legem et modum contemsisse? Et, quoniam haec deducuntur de 
corpore, quid est, cur non recte pulchritudo ctiam ipsa propter se expetenda ducatur; 
nam si pravitatem, imminutionemque corporis proptcr se fugiendam putamus: cur non 
etiam , ac fortasse magis, propter se formae dignitatem sequamur? et si turpitudinem 
fugiamus in statu et motu corporis, quid est cur pulchritudinem non sequamur? At- 
que etiam valetudinem , vires, vacuitatem doloris, non propter utilitatem solum, sed 
etiam ipsas propter se expetemus. Quoniam enim natura suis omnibus expleri par- 
tibus vult, hunc statum corporis per se ipsum expetit, qui est maxime e matura; 
quae tota perturbatur, si aut aegrum corpus est, aut dolet, aut caret viribus," (ib. 
17.) Eo igitur modo statum naturae tueri, seque in ea conditione servari, homo 
cupit, quam ex natura optimam csse sentit. Sed videamus de reliquis , quae homini, 
ratione hominis ipsius, officiorumque erga semetipsum , natura indiderit. 
» Videamus animi partes, quarum est adspectus illustrior, quae quo sunt excelsioe 
res, eo dant clariora indicia naturae. Tantus est igitur innatus in mobis cognitio- 
nis amor et scientiae, ut nemo dubitare possit, quin ad eas res hominum natura nullo 
; emolumento invitata rapiatur.. Videmusne, ut pueri ne verberibus quidem a contem. 
plandis rebus perquirendisque deterreantur? ut pulsi requirant et aliquid scire se gau* 
deant? ut aliis narrare gestiant? ut pompa, ludis, atque ejusmodi spectaculis , tenean- 
tur, ob eamque rem vel famem et sitim perferant? Quid vero? qui ingenuis studiis 
atque artibus delectantur, nonne videmus eos nec valetudinis nec rei familiaris habere 
rationem ? omniaque perpeti ipsa cognitione et scientia captos? er cum maximis cue 
ris et laboribus compensare eam, quam ex discendo capiant, voluptatem ? Atque om-« 
nia quidem scire, cujuscunque modi sint, cupere, curiosorum: duci vero majorum 're« 
rum contemplatione ad cupiditatem scientiae, summorum virorum est putandum. ( ib. 
c. 18.) Quem enim ardorem studii censetis fuisse in ZfrcAimede, qui, dum in pul- 
vere quaedam describit attentius, ne patriam quidem captam esse senserit? ^ Quan- 
tum Zfristoxeni ingenium consumtum videmus in musicis? Quo studio 2ristepAanem 
putamus aetatem in literis duxisse? Quid de Pyz4agora , quid de P/azone aut De- 
mocrito, loquor? a quibus propter discendi cupiditatem videmus "ultimas terras esse 
peragratas? quae qui non vident, nihil unquam magna cognitione dignum amaverunt, 
Atque hoc loco, qui propter animi voluptates coli dicunt ea studia, quae dixi, non 
intelligunt, idcirco ea esse propter se expetenda, quod nulla utilitate objecta delecten- 
tur animi; atque ipsa scientia, etiam si incommodatura sit, gaudeant, Quocirca in- 
tel- 
