Bo: KOXH4R)?'TJH IDTIR (Bl E /CC K E 
, quantum boni sit in amicitia, judicari potest: atque. hoc. quidem omnes mortales ime. 
,telligunt, et re probant. Itaque si quando aliquod officium exstitit amici, in periculis 
, aut adeundis, aüt communicandis, quis est, qui id non maximis efferat laudibus?: qui 
, clamores tota cavea; in Pacuyi- fabula, cum ignorante rege, uter eorum esset Oes/es y 
» Pylades Orestem se esse diceret, ut pro illo necaretur, Orestes autem. ita, ut erat, 
» Orestem se esse perseveraret?  Stantes plaudebant in re ficta; quid arbitramur in vera 
» fuisse facturos? facile indicabat ipsa natura vim. suam: cum: homines, quod. facere 
»Jipsi non possint, id recte fieri in altero judicarent."" (e Z/mic. 7.) Quanta au-. 
» tem vis amicitiae sit, ex hoc intelligi maxime potest, quod ex infinita societate 
» generis humani, quam conciliavit ipsa natura, ita contracta res est, et adducta in 
» angustum, ut omnis caritas aut inter duos, aut inter paucos, jungeretur. " ( ib. c. 5.) 
» Sic autem mihi perspicere videor, ita natos esse nos, ut inter omnes esset societas 
» quaedam: major autem, ut quisque proxime accederet." (ibid.) ,, Quapropter a na». 
».tura mihi videtur, potius quam ab indigentia, orta amicitia, et applicatione magis ani« 
».micum quodam sensu amandi , quam cogitatione, quantum illa res utilitatis esset 
» habitura. Quod quidem quale sit, etiam in bestiis quibusdam animadverti potest, 
5 Quae ex se natos ita amant ad quoddam tempus, et ab iis ita amantur , ut facile 
» earum sensus appareat; quod in homine multo. est evidentius. Primum ex ea caris 
» tate, quae est inter natos*et parentes; quae dirimi, nisi detestabili scelere, non potest. 
» Deinde cum similis sensus existit amoris, si aliquem nacti sumus, cujus cum morie 
».bus et natura congruamus , quod in eo quasi lumen aliquod probitatis et. virtutis- 
» perspicere videamur, Nihil est enim amabilius virtute, nihil, quod magis alliciat ad- 
», diligendum: quippe cum propter virtutem et probitaterh eos etiam, quos nunquam: 
» vidimus, quodammodo diligamus." (conf. Orat. pro Marcello c. 3.) 
», Quis est, qui €. Fabricii, M? Curii, non cum caritate aliqua et. benevolentia mee 
,, moriam usurpet, quos nunquam viderit? quis autem est, qui Tarquinium Superbum , 
»» Qui Sp. Cassium , Sp. Maelium , non oderit? Cum duobus ducibus de imperio in Italia 
,, decertatum est, P»yrrAo et Hannibale: ab aero, propter probitatem ejus, non nimis 
» alienos animos habemus; alterum propter crudelitatem semper haec civitas oderit. 
» Quodsi tanta vis probitatis est, ut eam vel in eis, quos nunquam vidimus, vel 
» Quod majus est, in hoste etiam diligamus: quid mirum, si animi hominum moventur, 
,4 cum eorum , quibuscum tust conjuncti esse possunt, virtutem ct bonitatem perspicere 
5, Videantur?.. Quamquam confirmatur amor ct beneficio accepto, et studio perspecto y 
,, €t. consuetudine adjuncta, quibus rebus ad illum primum motum animi et amoris ade 
» hibitis ,. admirabilis quaedam. exitrdescit begevolentiae magnitudo." (de 44mie. 8. 9. 
T. , 5 Ut 
