64 X d'ou meoinin4r E 
Verum principiorum Ciceronis fo tantum nulla est repugnantia, sed potius admira- 
bilis consensus, et intima conjunctio; atque angustissimis vinculis ita sibi sunt annexa 
atque affinia, ut ex diversis principiis saepe eadem officia oriantur, quae tamen ex di- 
wersa sua origine magis saepe firmantur et Prpuntus, sibique invicem addunt momenta 
alia aliis fortiora, magisque nrgentia, 
Sic ex principio officiorum erga se ipsum homo jam impellitur ad magnas res. gerendas 
et remp. administrandam , sed magis etiam principium Soie pro salute civium remp, 
esse capessendam , docet. 
Quae natura in homine sparsit benevolentiae erga alios semina, ea stabilivit ét con- 
firmavit propinquitatis et agnationis gradibus condendis: vincula hominum inter homines 
contraxit angustiore, amore parentum erga natos, in bestiis etiam vigente: atque idem 
ille in procreatos amor, cognationibus et affinitatibus sensim foras magis magisque se 
extendens , considerari potest tamquam fundamentum societatis humanae, Certe haec. 
caderet, nisi illo modo homini hominem natura adjunxisset. Confirmatur benevolentiae 
conjunctio , ejusque observandae momentum, ex divini numinis in humanum genus col- 
lata cura et providentia; quod eo amore, cujus ex ipso indicia plurima in homunculos 
descendunt, ut ipsi inter nos ratione salem nostrum joungamur, summo jure ab humano 
genere exigere censeatur. (de Piz, IIl. 20.) Quin et ex uno principio existentium. of- 
ficiorum observantia multo magis absoluta, et perfecta, naturaeque respondens finibus. 
redditur , si ex altero fonte profecta officia accurate impleantur. Sie studio suae fe- 
licitatis. augendae multo melius satisfit , aliorum benevolentia, propensione, amicitia 
nobis ita concilianda, ut nostro usui inserviant: multo magis etiam nobis prosumus, 
cum consociatione certa praesidia et auxilia vitae nobis paramus necessaria ac jucunda: 
Occasionemque quaerimus, conjunctius et firmius nos aliis adjungendi. Divinum denique 
numen, ex cujus voluntate omnis humana constitutio naturalis pendet , nihil magis 
velit, quam ut illius constitutionis legibus obsequatur, ut sibi, aliis, societati, homo 
inserviat; et homini ipsi momenta natura indidit , ut voluntati divinae, tamquam su- 
premae et praestamii naturae, ob id ipsum, quia summi numinis est voluntas, pie et 
sancte obtemperet. m 
Atque ita rem nostram peractam arbitraremur, nisi una superesse videretur difficul- 
tas. Quaestio enim ab Ordine proposita non quatuor ut ex. Cicerone exponerentur 
Philosophiae moralis principia, rogavit, sed de uno tantum principio quaesivit, ( Conf. 
qui in eodem fere casu versabatur Vir. Cl. Cras, Diss. superius laud. p. tor. sqq.) 
Verum nil nos haecce objectio moretur. Initio hujus capitis, quemadmodum et cap. 
jam 
