22 PETRI C A MP ER 
confestim cives ii, qui Regi suo modo turpissime adulati sunt, mox etiam, ut novo ty. 
ranno obtemperent, parati inveniuntur. Docet hoc ZuzgcAimi vere flebile fatum, quo ad 
finem vergente, tota fere gens, paucis exceptis, ZLykuzgzi genua adorat, Docet eadem 
historia, ex nulla re tantum damnum principibus redundare, quam ex auri fame. Quid 
enim? si omnia liberaliter et munifice ZuzgcAinus egisset, nemo certe civium urbem pa- 
triam , peregrinis et barbaris, fuisset proditurus! -— Displicent in hacce Tragoedia, 
Xaverii Manes, Catholicae ecclesiae et Actorum ludis scenicis, multo magis ac nobis, 
convenientes ! 
Verae "Tragoediae accommodatissimum , tum argumento, tum actione ipsa, est aliud 
nostri specimen, /VoaA, sive deleta terra. lbi enim Deus preces hominis vere probi et 
pii exaudit; eundem cum conjuge ct liberis ex communi dissolutissimae gentis interi« 
tu, admirabili prorsus ratione , servando. (Gravi, sed maxime merito, supplicii genere 
gens ista, cum ipso nomine, eruitur. 
Itaque hic virtuti, si alibi usquam, suus redditur honor. Sed haec de argumento, 
De ipsa operis praestantia dicendum , cujus bina tantum exempla, ex centenis aliis, pro- 
ferre liceat, utpote quae solo 7/ozde/io debentur: sermones nempe duos; alterum inter 
"Ichimanum Regem ANoachi comminationibus, jam eventum fere sortitis, commotum, et 
ejusdem pellicem Uraziam. Alter est, qui obtinuit inter /Veachum et Chamum, pium 
patrem et non aeque pium filium. In illo egregie ars emicat ista, quam humanae na- 
turae cognitionem appellare solemus. In sermone Regis, cujus animum, probitate nom 
omnino destitutum , voluptates invaserant, ultimum et debilem fracti senis, ad repellen- 
das dulcissimas istas sed eo ipso saevissimas dominas, conatum videmus. Haud aliter 
miles, vulneribus confectus, hosti oppressori reluctatur, donec illum vita cum sanguine 
deserat. 
In Uraniae dictis falsa argumenta, ut meretricis artis suae callentissimae, fuco quo- 
dam eleganti obducuntur, ut veri speciem assumant. Istis vero artificiis solito successu 
carentibus, fingitur indignatio , simulantur lacrymae, quibus, ob facilem nimis victo» 
riam, abjectis, laetus et hilaris de victoria sua animus Regi misero veniam porrigit. 
In altero dialogo haud minorem humanae maturae cognitionem declaravit 7/ezdelius, 
Ad crimina enim patranda non uno gradu, sed multis, sensim sensimque animus adduci- 
tur. Idem igitur de C4a70 valuit, quem non confestim eum evasisse, qui ebrio patri in- 
sultaret, omnes sentimus. Sensit et id Poeta. Finxit igitur CAami in pessimae aulae 
Vicinia exactos annos posteriori et graviori delicto fontem dedisse. 
Ceterum in hacce Tragoedia, non magis quam in aliis multis, omnia placent, Ange 
le- 
