354 (1POEOTO RODO COCOA MOPOECR 
» Geen schepsel heeft omhoogh myne oogen zoo behaeght, 
» Als deze twee, omlaegh. - Wie kon zoo geestigh strenglen 
» Het lichaem , en de ziel, en scheppen dubbele Engelen 
» Uit klaiaerde en uit been. Het lichaem, schoon van leest 
» Getuight des Scheppers kunst. Die blinckt in "t aenschyn meest, 
» Den spiegel van "t gemoedt. Wat lidt my kon verbazen, 
» lck zagh het beelt der ziele in "t aengezicht geblazen; 
» Dezit het lyf iets schoons, dat vint men hier by een. 
», Een Godtheit geeft haer glans door ^s menschen oogen heen, 
» De redelycke ziel komt uit zyn tronie zwieren. 
» Hy heft, terwyl de stomme en redelooze dicren 
» Naer hunne voeten zien, alleen en trots het hooft 
» Ten hemel op naer Godt, zyn Schepper, hoogh gelooft. '" 
Quae hominis descriptio ipsam superat Ovidianam, ad quam. accommodata est (vids. 
Metam. L. L. v. 76 — 87.) 
ln Sa/aoneo, Actu IV , sc. 2. ita de semno Sa/oneus : 
» Tot dat de Slaep -Godt quam, die bei myne oogen loock, 
» De droomen volghden hem, die zyne vleugels spreide ,. 
, En om myne oogen sloot. 
Ex innumeris fere Veterum po&tarum locis, quibus volucris. somnus: dicitur, nullug: 
tertie cum nostro. magis convenire videtur hocce JMoscAi , in ÉEuropd , V. 3. Sqq. 
"Tmwe Pre yAuklo». ufrros (Qedgomiy. Slav s. 
Auci|ENIG , mEDÀX puxARXQ xxTÀ Qutx Deu" 
EÜre nol drpex£uv mowuaÍyerou MÓvos dvelpav- 
In Josepho Dothanio , loco jam citeto , Act. ll. sc. 3, Ru£enus ita de invidia low 
quitur z 
» Hebt ghy dat wreet gedroslit, dat dier niet hooren huilen? 
» * L] Li LO * . LI . . . LI . . -* 9. . L LI - 
» Een schrickelyck gedroght: het broet, niet veer van. hier 
» In *t grondelooze hol een heiloos slagh van jongen: 
» Het knaeght zyn eigen hart, van spyt schier toegewrongen, 
» Het 
