DISSERTATIO MEDICA 13. 
Quamdiu ergo ipsa Naturae observatio nostrae ratiocinationis fundamentum est; quame 
diu in ipsa Natura veritatem. quaerimus ; tamdiu et ipsae illae ratiocinationes, caute de- 
ductae, verissimae sunt, immo fallere nesciae (23). Ab eo. eontra si recedamus, ut 
maxima cutn cura obtemperemus iis, quae Na:ura facienda indicat, non tantum- in quo- 
vis morbo diverso, verum etiam in quocunque diverso morbi cujusdam stadio, saepe in 
errores abducemur; et incongrua profecto medendi methodo usi, turbandoque, quae Na- 
turà sua sponte agere conatur, novorum nonnunquam , eorumque pessimorum ,, sympto- 
matum nos-erimus auctores, non morbus ipse (24;. Huic etiam perversae et variae 
medendi methodo, non parum certe debentur adventitia illa phaenomena, quae diagnosin 
morborum saepe adeo reddunt difficilem, ab essentialibus illis. valde diversa, quibus con- 
tra, veluti signis morborum  characteristicis, omnis haec diagnosis nititur; quae omnia, 
licet interdüm (25) obscura, Medicum. sibi notare oportet, cum vel minima illa signa 
et obscura saepe doceant, quid ante morbum praesentem acciderit, vel quid concomites 
tur morbum, vel quid futurum sit (26). Ab hisce enim. omnibus Indicationes sibi pe- 
tere debet Medicus; hisque, justa ratiocinatione, in unum collectis, ab adventitiis pro- 
be sejunctis, vera tandenr nasectur- morbi cognitio; qua universa curationum argumenta: 
sese manifestant, ,, Est enim fundamentum- curandorum- morborum recta eorum cogni-- 
» tio, atque debitum unius ab alio discrimen, nec arte magistra in curationem. eorumdem; 
» pervenimus , nisi facem praeferat solida diagnosis (27). " 
- Hinc et Graeci, quibus solemne fuit, Naturam , velut optimam ducem , sequi, nec. 
aliam 
28); Vid. Gregory, L. L.j parte H..cap,24: $ 964. ,, Tantumr enim prodest scientia Medica, quantum ad' bong: 
»,Temedia bonamque curationem perducat; neque profecto aut leges plillosophandi y aut quidem sensus coinmu- 
5; nis, sinunt fidem adhibere ulli ratiocinationi, utcunque speciosae; cui experientia adversatur. 
(24 Vid. Sydenham , Operum , Tom. l. praef. pag. 8.  Hénser, «gem. Therapia, Sect. ll. Capit. IL $ 58, 
pag. 66 et 67. 
(25. Vid. Bagliviut; E. L. libro I; cap, 2. S ri. : . 
(256) Vid. Gregory, L. L, part, et cap. cit. & 959. in fine pag. 312. Sydemlám, Operum, "Tóm. l| praef. pag- ga 
(27) Vid. Hufsland , System. der. Praiiichen Heilkunde, 'Fom. T. Cap. 4: 8.66. pag- 1274 ,, Das Ganze berube auf 
», Erkenntniss und darauf gegründete Behandlung der, Krankheit: Eine vóllig erkannte , Krankheit | is: gewóhnlich: 
p leicht zu heilen aber die meiste schwierigkeit liegt eben im erkennen."  z/ibért, Elemen: ve Therap. es de Mai, 
Md., Proleg. $ 32. pag. 4). ,, En effet. pour bien traiter une malàdic, pour déterminer avec cerütude som 
», disgnostic: et son prognostic ,.il faut en connoitre parfaitement la. Nature. " Conf, y. C G. /fckermann, Inrtis, 
"Therapiae Generalis , P. Y. C. Vl, $.12 et :8. pag. 7. et Cap. HI, $25. pag.1r. et C. V. $ 5s. pag.28. ,, In his 
y» €nim , observatione scil et ratiocinio, morborum cognoscendorum praecipuus fons est: cum autem is demum 
» morbum recte sanare possit, qui eum recte cognoverit, ut ad veram, morbi cognitionem. perveniat, Medicms 
4» inprimis curare debet,*" 
B 3. 
