16 oT €)o'aai]nXUWNSDT 
Antiquiores hi Empirici, a recentioribus probe distinguendi , ea, quae observatione 
possent detegi, aut justa et legitima ratiocinatione exobservatis elici, omni philosophico-- 
commento longe anteccllere, jure suo, statuerunt,' Experientiam ita sibi acquirere. posse. 
crediderunt, si saepe et repetitis vicibus eandem rem, eadem ratione, observaverantj et. 
it? facile et aperte constabat, quid inde esset concludendum.  Cumi autem saepissime . 
morborum caussae abscenditae haereant, nec simplici detegi possint observatione, has. 
non curaverunt, nec variis hypothesibus detegere conati sunt, verum ad eas tantum 
animum adverterunt, quae sensibus percipi possent; et ídcirco omne id, quod dogma- 
tici rationis argutiis detexisse crediderant , spreverunt. Ubi autem accideret, ut nec 
ipsi, nec qui ipsos praecesserant, vcri Naturae observatores rem praesentem observa. 
vissent, neque ita de methodo curandi morbum quid constaret, ad hanc detegendam 
pervenire conati sunt ratiocinio analogico; id est, invenire tentaverunt phaenomena non- 
"ulla, in casu praesenti, quae convenirent cum phaenomenis, quae aliis in morbis saepe 
viderant. Hoc autem ratiocinium analogicum fundamentum agnoscit in observatione, 
nec se extendit ultra limites eorum, quae in sensus cadunt; non enim eruere conati 
sunt convenientias quasdam inter caussas morborum, aut eorum naturas, nec et inter 
vires medicamentorum, aut eorum agendi rationem, in quantum haec omnia ratiocina- 
tione deteguntur, ncc objecta sunt experientiae. Postea vero nonnulli hujus sectae ds» 
seclae, et inprimis Aezodotus ex Nicodemia, analogiae Epilogismum substituerunt, id est, 
artem, qua, ex factis observationibus ad nondum observatione detecta, justa fit con- 
clusio.  Conditorem hujus sectae nonnulli Herophilum credunt; alii PAilinum, Coum, 
hujus discipulum. 
Constat igitur, antiquiores illos Empiricos semper ex phaenomenis apertis, quae sen- 
sibus facile percipi possent, ad abscondita, cauta admodum ratiocinatione adhibita, pro- 
cessisse, et omnem eorum doctrinam tribus hisce inniti principiis: 1?. sensuum testimo- . 
nio; 2?. memoria illorum, quae ab aliis essent observata; et 3?. comparatione illius , 
quod cognitum fuerit, cum nondum cognito. 
Serapion vero Zlexandrinus , quem Celsus (2) auctorem sectae Empiricae vocat, 
«quippe qui primus opiniones et sententias Empiricorum ad ordinem quasi systemati- 
cum exposuit, ejusque asseclae, caussas rerum apertas tantum curaverunt, in abscondie 
tas autem non inquisiverunt, quae ipsorum: tempore non misi in philosophicis commen-. 
tis quaeri potuerunt et ex illis elucidari, quae vana plerumque et obscura, facillime 
in errorem duxerant.  Attentione autem , quantum possent, adhibita id , quod sponte 
ob- 
(2) Vid, Clu , de Midieina, Praef, pag. 3, 9 et $93. 
