$4 Jr OA € 30:5 B (Gi TD. X JN: D?T 1 
commune, natum est criterium speciói; quid pluribus speciebus, criterium ordinis; quid 
pluribus ordinibus, criterium classis. 
Nec aliam esse scientiae Hominis rationem , jure summo crediderunt et Anatomici, et 
Physiologi, et Pathologi. Omnibus enim hominibus, in univcrsum spectatis , aliquid esse 
peculiare et proprium , quo a reliquis individuis rcgni animalis differant, satis facile 
observaverunt; a quo quasi character humanitatis peti possit,  Tradiderunt ergo Anato- 
mici conspectum hominis in universum, et egerunt de forma externa hominis, de par- 
tibus humani corporis, earum natura, forma, dispositione, ratione qua sibi invicem ap- 
ponuntur et junguntur, cact., quibus omnibus differt homo a reliquis regni animalis 
classibus. Dein vero et attenderunt ad illa, quibus nonnulli bomines a reliquis omni- 
bus differunt, quaeque paucis tantum conveniunt; licet tamen omnibus forma sit hue 
Tana et natura partium , caet. eadem in universum, sed aliqua tantum ratione mutata. 
Sic v. g. observaverunt in puero nonnullas partes , quae ct natura, et forma, et dis- 
positionis ratione, non conveniunt cum iisdem partibus in adulto , aut in sene; alia 
Tatione partes esse collocatas E femina, quam in viro, illis quaedam esse organa, quae 
his desunt, et contra; alius" esse formae cranium et faciem, diversumque colorem cor- 
poris, Europaco, Asiatico, Africano, caet.; has diversitates ergo pertinere ad nonnullos 
homines, non vero ad omnes; Ex hisce condiderunt species, earumque characteres de- 
sumserunt.  Dilfferentias autem illas, quas singulis competere hominibus observarunt, 
differentias dixerunt singulares seu individuales. 
Idem fecerunt et Physiologi et Pathologi; pertinent enim ea, quae hisce continentur 
scientiis, aut ad omnes, aut ad paucos, aut ad singulos; nam, licet omnes , sani qui die 
cuntur, sani sint, tamen non omnes eadem ratione sanitate fruuntur; sed nonnulli ra- 
tione quadam particulari; singuli individuali; et quod de sanitate in concreto spectata 
verum est, id et verum est de singulis actionibus, ex quorum concursu notio sanitatis 
nascitur; ita quibus sanitas laesa est, licet omnes sint morbosi , non tamen eádem ra- 
tione aegrotant omnes, nec eodem gradus; sed alii hac, alii alia ratione; alii Toc, alii 
alio gradu. Hinc Nosologi cum observaverant, diversas status morbosi esse conditiones, 
morbos diversa in genera, genera in species, distribuerunt, pro diversa ratione, qua Status 
morbosus se offerret 5 quodque peculiare in singulari casu observaverant, id singulari et 
propriae aegrotantis conditioni tribuerunt. (Cum ergo ita diversae sint status morbosi 
formae, quae suis signis se manifestant, haec signa sibi annotaverunt Medici; et, in quan« 
tum singula, aut invicem juncta, morborum naturas explicant ; haec Pathognomonica 
dixerunt. Sed, cum sola morborum cognitio , licet Medico maxime utilis, tamen non 
sufüciat ad curam morborum; ad id animum advertere oportuit, ut ex hac medendi me- 
tho» 
