DISSERTATÍIO MEDICA. 3e 
Divinum illud febrium intermittentium antidotum, Cortex Peruvianus, quot et quantas 
jn usu requirat cautelas, fuse satis exposuit /o//e/enus in Pharmacologia. Sunt enim: 
plurimae conditiones singulares, tam aegri ipsius, quam status morbosi, quae Corticis 
hujus usum limitant, et rationem docent, qua propinari possit; ad quas singulas nisi 
attendat Medicus, et incassum propinabit corticem, et saepe magnum: in aegrotantis de» 
trimentum. [ 
Quantae vero necessitatis sit, ut in administrandis medicaminibus ad ipsam morbi nae 
turam ejusque stadium attendamus, jam olim Ce/szs, in saepius laudato libro de Medicie 
ma, disertis verbis exposuit, dicens libro III. cap. ». pag. m. i20.  , Videndum est, 
» morbus an increscat, an consistat, an minuatur; quia quaedam remedia increscenti- 
» bus morbis, plura inclinatis, conveniunt. Eaque, quae crescentibus apta sunt, ubi 
» acutus increscens urget, in remissionibus potius experienda sunt (41). ". 
Ex hisce ergo, quibus plura alia addi possent, nobis constare videtur, Medicum ope 
Indicationum individualium non tantum certum esse de adhibendo quodam: remediorumx 
genere et ordine, verum. etiam: de specie adhibenda , immo et de singulari medicamine ,. 
in casu praesenti, prae reliquis efficaci et utili. 
Sed etiam ex Indicatione individuali Medico constat de: diversa dosi et propinandi 
forma ejusdem medicaminis. 
Non omnibus eamdem Medicaminis cujusdam efficacioris dosin convenire, sponte patet; 
sed et, eamdem dosin alio tempore eidem homini utilissimam esse, nocivam alio, cone 
stat. Maximi hic momenti est, ut animum advertamus ad aetatem , sexum, temperamens 
tum, idiosyncrasiam. et consuetudinem, ad diversam. morbi indolem ,. gradum, stadium, 
caet. Aetatis v. g. differentia non leve discrimen facit in adhibenda dosi; circa quod 
regulas quasdam generales pro remediis internis, iisque eflicacioribus, proposuit Clar. 
Gaubius, in libro de concinnandis formulis (42j; pueris enim et senibus minor dosis 
convenit, maxima adultis propinatur. ]Ita.v. g. nullum fere effectum praestat moschus. 
homini adulto ad dosin granorum vj adhibitus, sed ad grana xvj propinatus, plerum- 
que largam producit diaphoresin, cum symptomatum levamine; infantibus autem unum 
ane 
qnod ab. ejus plena do i anxietates, aliquando satis vehementes, nauseae, vomitus, immo et systematis nervost 
turbae, exorta sint, verum omnia haec mala evitari possunt dosin juste moderando , vel et lene Purgans vel Carmi- 
nativum quoddam addendo, quibus movetur alvus, quae plerumque hoc in.casu obstruceta est. Conf» hujus Dizt5. 
pag. 95 et 95. 
€ 41) Conf. 4libert , 1. 1. , Proleg, $ 9. pag: 9 — tt, 
£42) De formula simplici , $ 66. y. pag. 20. 
