ga F R'ACN- C1 sci xr ^g/rpUN CRT s 
debeamus (4), Quamquam ea officiorum praecepta pertinent ad finem bonorum, quem sibi 
quisque in omni vita proponere debet, tamen id minus apparet, quia magis ad actionem et 
institutionem vitae communis spectare videntur (5). Socrates, Mhique, qui ejus vestigia 
presserunt, primam partem quidem non nesligebant, sed brevius tractabant, et maximam 
operam ponebant in explicandis illis officiis, quae ad omnem vitae conditionem et actionent 
pertinerent (6). Licet .$/o/ci disputabant de utriusque partis utilitate, multique dogmati- 
cam praeferebant (Semeca Ep. 94, 95.) multum tamen operae pretium in explicandis illis 
officiis fecisse, et illum locum novis copiis locupletasse, nova luce illustrasse videntur. 
Praeter Panaetium enim de Officiis scripsere Zeno , Cleanthes, Chrysippus, Diogenes 
Jabylonius , Zfntipater Tarsensis et Tyrius, Posidonius et Hecaton: sed palmam illis 
piaeripuit Panaezius, qui Stoícam rationem humanitatis et Literarum condimentis miti- 
gavit, et magis ad usum et vitae agendae et reipublicae gerendae scripsit, — Deinde 
alteram dat Officii divisionem , quae tota est Stoica. Szojci enim xaxov, offcium , divi- 
debant in xarepf2uzrx et xabZxovrm uia. 
Ante Zenonis tempora vox xao) ignota erat: sed Zezo hoc novum verbum inve- 
nit, quod varias habet notiones , quae saepe inter se commutantür: xaóZ7xov significat 
omnia praecepta, quae a sapientia data sunt, sive actionem rationi consentaneam (7 ). 
Hujus duo genera fecit Zezo: alterum xaéopfóua, quod perfectum est officium , omnibus 
pumeris absolutum , nullo modo inclinatum , nullaque ex parte deficiens, neque cadit 
nisi in sapientem : hoc est, is, qui ad supremum illud ac paene divinum perfectionis fas- 
tigium pervenit, ut quodvis bonum propter se exspectat, et constanti et perpetua voe 
luntate quodvis malum, propterea quod normae est contrarium, odit eo usque, ut 
vel 
(4) Vid. Cicero, de Off. A, 3. Seneca , Ep. 94 et os. 3. Lipi DManud. ad Phil, Stoic. Lib, a, Diss. 12, Ca 
Gurye , AAnmerk, zum Cicero über die Pflichten, 'Tom, 2. p. Io sqq. 
(5) Cic. |. c. et Fin. V, 6. 
(6) Hoc innuit Her, «irt, Poet, vs. 310. sqq. 
Rem tibi Socraticae potertmt. ostendere. chartae , 
Qui didicit patriae quid debeat et quid amicis $ 
Que sit amore parem, quo frater amandus et homer, 
Quod sit conscripti , qued judicis efficium , quae 
Partes in. bellum. misi? ducis, 
(7) Smb. Echg. Ethic. Part,IL p. 104. Ed. Heerén: wal chr jin piperis mud TÀ maarra odynelus — Cicero. dà 
Fin, | Bon, Vll , 17, 
