DISSERTATIO JURIDICA, Ly 
Quoties quid officii sit, considerandum esse monet, quantum hominis natura pecudi- 
bus reliquisque belluis anteeedat. - Illa enim. nihil sentiunt, nisi voluptatem , - hominis: 
vero mens discendo alitur (55). Ex quo intelligitur, corporis voluptatem non. satis 
dignam esse hominis praestantia , eamque contemni et rejici oportere, Dein inquirit 
quid deceat uniuscujusque personam, vel a natura tributam , vel casu. impositam , judi- 
ciove adsumtam. Dicit enim , nos a natura duabus índutos esse personis: quarum. un£ 
est omnibus hominibus communis: altera singularis ; quae; singulis est tributa. | Ut 
enim in corporibus ét formis magnae sunt dissimilitudines, sic in'animis etiam majores 
exsistunt varietates. Quod multis probat exemplis, in utramque pasen ex: historig 
Graeca et Romana petitis (56 ). £u TORT GT: 
Quamvis variae sint naturae morumque dissimilitudines, tenenda tamen.;sunt.$ua cuie 
que, non vitiosa, sed tamen propria. Nihil enim faciendum (contra id, quod postulat na- 
tura omnis in universum; ita ut, etiamsi sint alia graviora atque meliora, illa non irit 
imitanda, nisi nobis sint propria, et studia nostrà naturae .nóstfae regula sint  metien- 
da , quia nihil decet invita AMineryz (57), id est, adversante et repugnante matura, 
Ratio est, quia aequabilitas cum universae vitae, tum. singülarunr actionunr, in:qua;cone 
sistit Zecorzüm., conservari nequiret, si, aliorum adsümta matura, omittamus. iostram; 
ita ut in actiones, omnemque vitam, nullam 'discrepantiam conferre debeamus.. Atque 
hanc diversitatem naturarum dicit tantam habere vim; ut nonnumquam. mortem sibi 
ipsi consciscere alius debeat, alius in eadem caussa non debeat; unde laudát 44. Carfo- 
fis manus sibi inferentis factum (58). Suum quisque igitur noscat ingenium, acrem- 
que 
ud - 1 , ' *& »upl a 
(55) Imitari. videtur Zrcratem ad Demen, p. 8. ed. HFolf. ,, và pir espera vo evt paie móng, 3 P1 dux mas 
a cmoOUdaoc Meytig alfigUas miQíxt." aba 
(56) Off. 1, 30, ibi Interpretes, 3 
K57) Horatius , de 44, P. 385. 
Tw nihil invita dices facieive "Misery 9 0 0o o! ete 4 (OP ) 
(58) Stoici , qui vitam inter &£izeópa ponebant, docebant , sapienti non tantum ficere sed des ut'é vita abl. 
tet, si forte cum dignitate et virtute retineri non posset, Cvid. Cato apud Cic, de Fin. in, 2e !Senéca ; Eg. 20, 
26, 70. Lipii Manud, ad ghiles. Sroic.  L, 1L, Diss, 22.) Sroicam illam doctrinam récepisie! videntnr je« Komani. 
Uipianu: enim putat im L. 9. $. 7. D. de Pecul. naturaliter licere in corpu: suum saeyire, His caussa autem devis, velü- 
ti taedium vitae, valetudinis adversae impatienuia, vel jactantia, sufficiebat, CUP. L. 6. $. T D. de injust,' rupt. 
irr. et Marcian, in L, 3« $. 4. D. de bon, eor. qui ante sent, [n Bynkerihoek , Obs, Sur. Lib. "m c. 4) Num Veto 
Cicero. autocheiriam probaverit, an improbaverit , non satis constat. J- M. Heéutinger ad h. |, putat , cuiii Stéi- 
«orum sententiae obsecutum esse, sed tamen aliter cogitsse , ex Somn, Scip. c. 3. Sed, quomodo intelligi debeant, 
, docent alia loca Ciceronis, ut recte. observat jy, P. Heusinger ita ut appareat, Ciceronem certis n casibus auteblei- 
"riam permisisse. Elegans certe hac in re locus est. Twic, 1, go, ubi edam "Catonem laudat, ' - Caussas, c cur Seti 
Da ls 
