3o F R ANCISCI BIN'-K.ES 
rum et opportunitatem temporum , sie scientiam ordinis et loci, ne adspiremus altius, 
quam deceat, nec evagemur latius; vel uno exprimit vocabulo, scil. s odestig: qua voce^ 
complectitur tum gerpíoryrx , tum ejrzLiz»: duplicem enim facit modestia; :' alteram, in* 
qua modus inest, quam Graeci pecplorgra -Vocant: alteram, in qua ordinis est consere 
vatio, quaeque est jS/oicorum sóratia: et certe Latini sermonis paupertas est caussae,' 
duas hasce species non a Cicorome distingui singulis verbis (69). Hanc 'virtutem* 
Stoici definiebant: scientiam earum rerum , quae agantur, aut dicantur, loco suo colloe: 
esndarum; ita ut eadem vis ordinis et collocationis esse videatur. Ordinem enim definiunt 
compositionem rerum aptis et. accommodatis locis. Locum autem actionis opportunitatem: 
temporis esse dicunt, quam Graeci süxziplay , occasionem Latini vocabant; et ita factum" 
est, ut ebrafla sit scientia opportumitatis idoneorum ad agendum temporum ( 70). 
Ipse CiceroY fatetur, eandem essej posse prudentiae deRnitionem. |, Poterat tamen" 
Cut Gernhardi clarissimi verbis utar) , e£ debebat, me virtutum. diversarum , tnodese 
v "iac et prudentiae, eadem videretur. definitio, id significare, quo altera, ab altera: 
» diferret; quod Hottingerus, adversus Garvium, de Aec loco disputans, vidit esse im 
» €0, quod modestia, cum opportunitatem. temporum curer, mom yult decori senium of- 
» fendere; prudentia quidquid agit, id suscipit cum facillima et certissima ratione, 
» fum tempore idoneo." Sed, ut redeamus ad Ciceronis argumentationem, Incipit ab eo, 
quid pro loco ac tempore deceat dedeceatque. Monet, igitur talem ordinem actionum. 
esse adhibendum, ut, auemadmodum in oratione constanti, sic in vita, omnia sint apta 
inter se et convenientia. Deinde; ut in fidibus musicorum aures vel minima sentiunt, 
sic nos, si acres ac diligentes esse volumus animadversores vitiorum , magna saepe in- 
telligimus ex parvis, veluti ex oculorum obtutu, et ex toto vultu, et voce similibusque: 
ex quibus facile judicabimus , quid eorum apte fiat, quid ab officio naturaque discrepet: 
neque non esse incommodum , quale quodque eorum sit, ex aliis judicare ;. ut, si quid de- 
deceat in illis, vitemus ipsi ( 71). 
Praeterea docet, quid et quatenus aliorum judicio agere deceat. 1n rebus dubiis con- 
Su». 
(69) Casaub, ad Thecphr, Charatt, c, 12. 
(70) Cicero. opportunitatem. et occasionem. eadem existimat, licet re maximé diversa. Bene hanc differentiam 
*xposuit Garvigr, L, c, T. ll. p. 177 sqq. ubi inter alia dicit: ,, oppertunitas drückt die Convenlenz einer Verdme 
» dérung zn den vorhergehenden und nachfolgenden aus; eccase die Dependenz derselven von den Zusammeme 
» kunft mehrere vorhergehenden." 
(23) Ds Of. 1, 41. 
*4& 
1$ 
La 
